193/2008 ΑΠ (ΠΟΙΝ): Η μη καταβολή των προσαυξήσεων ασφαλιστικών εισφορών δεν είναι αξιόποινη.

Divider

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 "1). Όστις υπέχων νόμιμον υποχρέωσιν καταβολής των βαρυνουσών αυτόν τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους εις το Υπουργείον Εργασίας υπαγομένους πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς, δεν καταβάλλει ταύτας εντός μηνός, αφ' ής αύται κατέστησαν απαιτηταί, προς τους ως άνω Οργανισμούς τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον δέκα χιλιάδων (10.000) δραχμών. 2) Όστις παρακρατών ασφαλιστικάς εισφοράς των παρ' αυτώ εργαζομένων επί σκοπώ αποδόσεως εις τους κατά την παρ. 1 Οργανισμούς δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει ταύτας προς τους ανωτέρω Οργανισμούς εντός μηνός, αφ' ης κατέστησαν απαιτηταί τιμωρείται επί υπεξαιρέσει δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ (6) μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον δέκα χιλιάδων (10.000) δραχμών". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι αξιόποινη είναι η καθυστέρηση καταβολής των εργοδοτικών εισφορών και η παρακράτηση της εισφοράς των εργαζομένων, όχι όμως και η καταβολή των προσαυξήσεων, που επιβάλλει επ' αυτών το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 27 παρ. 1 του α.ν. 1846/1951, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 21 παρ. 3 του Ν.1902/1990. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή η υπηρεσία, κατά δε το άρθρο 26 παρ. 3 του α.ν. 1846/1951, ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις προς το Ίδρυμα αυτό εισφορές μέχρι του τέλους του επομένου μηνός από το χρόνο που έχει ορισθεί. Εξ άλλου, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει διαφορετική έννοια σ'αυτήν από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών που την εξέδωσε, δικάζοντας ως Εφετείο, καταδίκασε τους αναιρεσείοντες σε συνολική ποινή φυλακίσεως επτά (7) μηνών τον καθένα, ανασταλείσαν επί τριετία για παράβαση των άρθρων 1 και 2 του ΑΝ 86/1967, σε συνδυασμό με το άρθρο 375 ΠΚ, δηλαδή για μη καταβολή εργοδοτικών και παρακρατηθεισών ασφαλιστικών εισφορών προς το ΙΚΑ. Στο σκεπτικό της αποφάσεως αυτής, σε συνδυασμό με το διατακτικό της, που επιτρεπτώς αλληλοσυμπληρώνονται, γίνεται δεκτόν ότι οι αναιρεσείοντες:

Κατά το χρονικό διάστημα από Μάϊο 2000 έως Μάϊο 2004, τυγχάνοντες διοικητές και εκπρόσωποι της εταιρείας ".........." ....αν και απασχόλησαν, ως εργοδότες, κατά το χρονικό διάστημα από Μάρτιο 1999 έως και Μάϊο 2004 με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, προσωπικά, ασφαλισμένο στο Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθήνας (Τ.Α.Τ.Τ.Α.), δηλαδή σε Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης, υπαγόμενο στο Υπουργείο Εργασίας, προς τον οποίον έπρεπε να καταβάλουν εισφορές για την ασφάλιση των προσώπων αυτών, με πρόθεση δεν κατέβαλαν μέσα σε ένα μήνα, αφότου έγιναν απαιτητές: 1) εργοδοτικές εισφορές, ποσού 9.392 ευρώ και β) εργατικές εισφορές ποσού 24.061 ευρώ, γ) πρόσθετα τέλη ποσού 35.155,37 ευρώ και δ) εκπρόθεσμα τέλη ποσού 5.227,85 ευρώ.... Με τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, καταδικάσαν τους αναιρεσείοντες και για την μη καταβολή προσθέτων και εκπροθέσμων τελών (35.155, 39 ευρώ + 5.227,85 ευρώ, αντιστοίχως), εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προπαρατεθείσες, ουσιαστικού ποινικού ...... διατάξεις των άρθρων 1, 2 ΑΝ 86/1967, 375 ΠΚ, διότι η μη καταβολή των ως άνω προσαυξήσεων, δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα, καθόσον αντικείμενο των εγκλημάτων του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 είναι μόνον οι ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτικές ή εργατικές), ενώ οι ως άνω προσαυξήσεις δεν έχουν χαρακτήρα εισφοράς, αλλά τοιούτον προστίμου (διοικητική κύρωση) που επιβάλλεται συνεπεία της καθυστερήσεως περί την καταβολή ή την απόδοση των εισφορών και η ικανοποίηση του εγκαλούντος Ταμείου, ως προς το ποσό των προσαυξήσεων, γίνεται κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος κατ' ουσίαν ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Ε' ΚΠΔ τρίτος λόγος της αιτήσεως, κατ' ορθήν τούτου εκτίμηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, οποίο, όμως, θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ) και το οποίο (δικαστήριο) θέλει κρίνει και περί της τυχόν επελθούσης παραγραφής μερικωτέρων πράξων, τις οποίες ειδικώς πρέπει να εξειδικεύσει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 19.221/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτηθησόμενο από άλλους δικαστές.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2008.

Ρόζου και Συνεργάτες | Δικηγορικό Γραφείο

Εδρεύουμε στη Θεσσαλονίκη και εξυπηρετούμε στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας και στην Αθήνα. Η υπηρεσία Συναινετικού Διαζυγίου παρέχεται πανελλαδικά.