Απόφαση 828/2025 ΜΠρΘεσ (Αλλοδαπό Δεδικασμένο)

Το δικηγορικό μας γραφείο έχει χειριστεί τόσες πολλές υποθέσεις αναγνώρισης αλλοδαπού δεδικασμένου και, ενώ κάθε φορά πιστεύουμε ότι έχουμε δει κάθε πιθανή περίπτωση αναγνώρισης, πάντα έρχεται κάτι διαφορετικό!

Δύο από τα στοιχεία στα οποία πρέπει να δίδεται προσοχή, όταν κατατίθεται αίτηση αναγνώρισης αλλοδαπής δικαστικής απόφασης διαζυγίου στην Ελλάδα, είναι η επιβεβαίωση (και η απόδειξη στο ελληνικό Δικαστήριο) ότι η απόφαση που έλυσε τον γάμο στο εξωτερικό κατέστη αμετάκλητη (κατά το δίκαιο της χώρας του εξωτερικού), καθώς και ότι ο/η εναγόμενος/η κλητεύθηκε νόμιμα στη συζήτηση της αγωγής διαζυγίου. Και, επειδή η νομιμότητα της κλήτευσης με βάση το ελληνικό δίκαιο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδειχθεί (εφόσον το αλλοδαπό δίκαιο μας είναι άγνωστο), προσέχουμε πάντα στις δικαστικές αποφάσεις να αναφέρεται ότι κατά τη συζήτηση της αγωγής διαζυγίου στο Δικαστήριο στο εξωτερικό παραστάθηκαν αμφότεροι οι σύζυγοι.

Η παρακάτω υπόθεση αφορά σε γάμο μεταξύ Ελλήνων, ο οποίος τελέστηκε και λύθηκε σε δύο διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ. Η εντολέας μας ήταν εναγόμενη στην αγωγή διαζυγίου που κατέθεσε ο σύζυγός της σε βάρος της στις ΗΠΑ. Δυστυχώς, από επιλογή της ερημοδικάστηκε (δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της υπόθεσης), αν και είχε ενημερωθεί από τον πρώην σύζυγό της. Η δε νομιμότητα της κλήτευσής της (και η μη αντίθεσή της στο ελληνικό δίκαιο) ήταν αδύνατον να διερευνηθεί και να αποδειχθεί. Υποστηρίξαμε ως εκ τούτου με την αίτησή μας ότι, αν και ερημοδικάστηκε, έλαβε γνώση της αγωγής διαζυγίου και της απόφασης, ότι η λύση του γάμου της με την αλλοδαπή δικαστική απόφαση τη βρίσκει απολύτως σύμφωνη και γι’ αυτό άλλωστε επιθυμεί την αναγνώριση του διαζυγίου της και στην Ελλάδα.

Περαιτέρω, η απόδειξη της αμετάκλητης λύσης του γάμου στο εξωτερικό δεν ήταν τόσο ευχερής στη συγκεκριμένη υπόθεση, εφόσον η πολιτεία των ΗΠΑ στην οποία εκδόθηκε η απόφαση δε χορηγούσε «πιστοποιητικό μη άσκησης ενδίκου μέσου» αντίστοιχο με αυτό που έχουμε στην Ελλάδα, παρά ένα γενικό πιστοποιητικό με την αναφορά ότι «the plaintiff and the defendant are granted an absolute divorce from each other» (ελληνικά: «χορηγείται απόλυτο διαζύγιο μεταξύ ενάγοντος και εναγομένης»). Ο όρος «absolute divorce» σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ αναφέρεται στη νομική διαδικασία που οδηγεί στην πλήρη και οριστική λύση ενός γάμου, επιτρέποντας στους πρώην συζύγους να ξαναπαντρευτούν διακόπτοντας όλες τις νομικές και οικονομικές υποχρεώσεις μεταξύ τους. Αυτός ο τύπος διαζυγίου είναι οριστικός και διαφέρει από άλλες μορφές, όπως ο νομικός χωρισμός, όπου το ζευγάρι παραμένει νομικά παντρεμένο αλλά ζει χωριστά. Ειδικότερα, το absolute divorce στην εν λόγω πολιτεία των ΗΠΑ: α) απαιτεί έναν χρόνο διάστασης των συζύγων πριν την κατάθεση της αίτησης, β) τερματίζει όλα τα συζυγικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, γ) επιτρέπει στους πρώην συζύγους να ξαναπαντρευτούν και δ) είναι αμετάκλητο από τη στιγμή της έκδοσης της απόφασης. Συνεπώς με το absolute divorce (απόλυτο διαζύγιο) επέρχεται «απόλυτη» λύση του γάμου, η οποία στην Ελλάδα αξομοιούται με την αμετάκλητη λύση του.

Τέλος, επιβεβαιώσαμε την απουσία διακρατικής σύμβασης μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ σχετικά με την αυτόματη αναγνώριση τέτοιων δικαστικών αποφάσεων.

Το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτησή μας και αναγνώρισε ότι υφίσταται στην Ελλάδα δεδικασμένο, που απορρέει από την απόφαση διαζυγίου των ΗΠΑ.

Άλλη μία επιτυχής αναγνώριση αλλοδαπής απόφασης διαζυγίου στην Ελλάδα. Μπορούμε να αναλάβουμε και τη δική σας!

ΑΠΟΦΑΣΗ 828/2025

(αριθμός κατάθεσης αίτησης: 47784/27716/2024)

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή ………., Δικαστική Πάρεδρο, που ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη γραμματέα ……….

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 20η Μαρτίου 2025 για να δικάσει την προκείμενη αίτηση με αντικείμενο την αναγνώριση δεδικασμένου αλλοδαπής δικαστικής απόφασης.

ΑΙΤΟΥΣΑ: ………., κάτοικος ………. Θεσσαλονίκης, οδός ………., με Α.Φ.Μ. ………., Δ.Ο.Υ. ………., η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της, Αθανάσιου Ρόζου, με Α.Μ. Δ.Σ.Θ. 8229, που κατέθεσε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις.

Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 04.12.2024 αίτησή της, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με γενικό αριθμό κατάθεσης 47784/04.12.2024 και ειδικό αριθμό κατάθεσης 27716/04.12.2024, προσδιορίστηκε προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο με Α/Α ……….

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης, οπότε αυτή εκφωνήθηκε κατά τη σειρά της από το πινάκιο (……….), η αιτούσα παραστάθηκε όπως αναφέρεται παραπάνω, ενώ η πληρεξούσια δικηγόρος του, αφού ανέπτυξε προφορικά τους ισχυρισμούς της, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις που κατέθεσε.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 323 και 905 αριθ. 1, 3 και 4 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, με την επιφύλαξη αυτών που ορίζονται σε διεθνείς συμβάσεις, απόφαση αλλοδαπού πολιτικού Δικαστηρίου, που αφορά την προσωπική κατάσταση, όπως είναι και αυτή, που απαγγέλλει το διαζύγιο, ισχύει και αποτελεί δεδικασμένο στην Ελλάδα, εφόσον τηρηθεί η διαδικασία του άρθρου 904 § 4 ΚΠολΔ και όχι αυτόματα (ΜΠρΠατρ 452/2022, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Απ. Άνθιμος, σε Χ. Απαλαγάκη/Στ. Σταματόπουλου (επιμ.), Ο Νέος ΚΠολΔ, τομ. 1, εκδ. 2022, άρθρο 323, αριθ. 3). Η αναγνώριση αυτή τελεί υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) πρέπει η αλλοδαπή απόφαση να αποτελεί δεδικασμένο κατά το δίκαιο του τόπου, όπου εκδόθηκε, β) να υπαγόταν η υπόθεση, κατά τις διατάξεις του ελληνικού δικαίου, στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων του κράτους, στο οποίο ανήκει το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, γ) να μην στερήθηκε ο διάδικος που νικήθηκε του δικαιώματος της υπεράσπισης και γενικά της συμμετοχής του στη δίκη, εκτός αν η στέρηση έγινε σύμφωνα με διάταξη που ίσχυε για τους πολίτες του κράτους, στο οποίο ανήκει το δικαστήριο, που εξέδωσε την απόφαση, δ) η αλλοδαπή απόφαση να μην είναι αντίθετη με απόφαση ελληνικού Δικαστηρίου, που εκδόθηκε στην ίδια υπόθεση και αποτελεί δεδικασμένο για τους διαδίκους και ε) να μην είναι αντίθετη προς τα χρηστά ήθη και τη δημόσια τάξη.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το αλλοδαπό δίκαιο του τόπου έκδοσης της απόφασης είναι αυτό, με βάση το οποίο θα προσδιοριστεί η δικονομική ωριμότητα της απόφασης. Όταν, όμως, για να επέλθει το διαπλαστικό αποτέλεσμα ορισμένων αποφάσεων ελληνικών δικαστηρίων, απαιτείται κατά το ελληνικό δίκαιο βαθμός δικονομικής ωριμότητας ανώτερος της τελεσιδικίας, δηλαδή το αμετάκλητο, τότε για να αναγνωριστεί το δεδικασμένο αντίστοιχης αλλοδαπής απόφασης από τα ελληνικά δικαστήρια, πρέπει αυτή να έχει αποκτήσει ήδη τον ίδιο βαθμό δικονομικής ωριμότητας. Τούτο ισχύει, μεταξύ άλλων, στις αλλοδαπές αποφάσεις διαζυγίου, όταν η λύση του γάμου επέρχεται, σύμφωνα με το δίκαιο του τόπου έκδοσής τους, από την τελεσιδικία τους, πράγμα, όμως, που αντιβαίνει στην ημεδαπή δημόσια τάξη, η οποία εκφράζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη διάταξη του άρθρου 1438 ΑΚ, κατά την οποία το διαζύγιο απαγγέλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση (ΑΠ 670/2013, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΘεσ 207/2022, αδημ., ΜΠρΘεσ 4494/2020, αδημ, πρβλ. και Απ. Άνθιμο, Πρακτικά ζητήματα απόδειξης του δεδικασμένου αλλοδαπών αποφάσεων διαζυγίου, Lex & Forum 2022, 1049 επ.). Έτσι, η αλλοδαπή απόφαση με την οποία λύνεται ο γάμος των συζύγων πρέπει να καταστεί αμετάκλητη κατά το δίκαιο του τόπου έκδοσης της για να μπορεί να αναπτύξει και κατά το ελληνικό δίκαιο την έννομη συνέπεια της λύσης του γάμου (ΜΠρΘεσ 4099/2022, ΜΠρΘεσ 4998/2018, αδημ., ΜΠρΘεσ 36431/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 323 ΚΠολΔ, πρέπει να σημειωθεί πως η υπόθεση θεωρείται ότι υπάγεται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του αλλοδαπού κράτους, όταν τα ελληνικά Δικαστήρια, υπεισερχόμενα υποθετικά στη θέση του δικαστηρίου αυτού, θα είχαν δικαιοδοσία για την υπόθεση σύμφωνα με τις διατάξεις του ελληνικού δικαίου (βλ. ΑΠ 170/2023, ΤΝΠ Ισοκράτης). Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 3 § 1 ΚΠολΔ, στη δικαιοδοσία των ημεδαπών πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται ημεδαποί και αλλοδαποί, εφόσον υφίσταται κατά τόπο αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου. Τέτοια υφίσταται, κατά το άρθρο 39 ΚΠολΔ, προκειμένου περί γαμικής διαφοράς, για το δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται ο τόπος της τελευταίας κοινής διαμονής των συζύγων (ΜΠρΡοδ 29/2023, ΜΠρΠατρ 452/2022, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Ειδικά για τις γαμικές διαφορές, στις οποίες περιλαμβάνεται, κατ' άρθρο 592 § 1 ΚΠολΔ, και το διαζύγιο, στο άρθρο 601 ΚΠολΔ θεσπίζεται συντρέχουσα διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων με βάση την ελληνική ιθαγένεια των διαδίκων, υπάγοντας τις διαφορές αυτές στη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, εφόσον ο ένας από τους συζύγους είναι Έλληνας και αν ακόμη δεν έχει ούτε κατοικία ή διαμονή στην Ελλάδα (ΑΠ 670/2013, ΜΕφΑθ 5411/2022, ΠΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση αρμόδιο τυγχάνει και το δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου έχει την κατοικία του ο εναγόμενος κατ' άρθρο 22 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, ο διάδικος μπορεί να θεωρηθεί ότι στερήθηκε του δικαιώματος της υπεράσπισης και γενικά της συμμετοχής του στη δίκη, όταν δεν κλήθηκε καθόλου να μετάσχει σ' αυτήν ή δεν κλήθηκε προσηκόντως, δηλαδή κατά τρόπο που να διασφαλίζεται το δικαίωμά του προς υπεράσπιση και να μη παραβιάζεται η προβλεπόμενη στο άρθρο 110 ΚΠολΔ θεμελιώδης δικονομική αρχή του «μηδένα δικάζειν ανήκουστον» (ΑΠ 2264/2014, ΤΝΠ Ισοκράτης, ΑΠ 1522/2007 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 688/2003, ΤΝΠ Ισοκράτης).

Η δε αναγνώριση του δεδικασμένου αλλοδαπής απόφασης ρυθμίζεται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 323 και 905 του ΚΠολΔ με την επιφύλαξη αυτών που ορίζουν οι διεθνείς συμβάσεις. Δηλαδή τα παραπάνω άρθρα δεν εφαρμόζονται επί απόφασης δικαστηρίου χώρας, με την οποία η Ελλάδα έχει καταρτίσει διεθνή σύμβαση. Μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής δεν υφίσταται διεθνής σύμβαση που να διέπει τις σχέσεις ως προς την αμοιβαία αναγνώριση δικαστικών αποφάσεων που αφορούν στην προσωπική κατάσταση φυσικών προσώπων, ώστε απόφαση διαζυγίου, που εκδόθηκε από δικαστήριο των Η.Π.Α., να αναγνωρίζεται στην Ελλάδα και να παράγει δεδικασμένο, χωρίς άλλη διαδικασία, σύμφωνα με τους ανωτέρω όρους που θέτει η διάταξη του άρθρου 323 ΚΠολΔ (ΜΠρΘεσ 207/2022, ΜΠρΘεσ 4494/2020 αδημ.).

Εξάλλου, οι αποφάσεις διαζυγίου στερούνται εκτελεστότητας και κατά κανόνα δεν παράγουν ουσιαστικό δεδικασμένο και συνεπώς, όταν ζητείται η αναγνώριση τέτοιων αποφάσεων στην ημεδαπή, ουσιαστικά ζητείται η αναγνώριση όχι του απορρέοντος από αυτές δεδικασμένου (καθώς τέτοιο δεν υφίσταται), αλλά της ισχύος τους, όπως προκύπτει και από τη γραμματική διατύπωση της διάταξης του άρθρου 780 ΚΠολΔ, υπό την έννοια της διαπλαστικής ή διαπιστωτικής ενέργειας, που αυτές αναπτύσσουν, η οποία, διαμέσου των ρυθμίσεων του ουσιαστικού δικαίου, διαμορφώνει ή κατοχυρώνει την υπόσταση ή το περιεχόμενο ορισμένης έννομης σχέσης ή κατάστασης (ΕφΔωδ 327/2005 δημ. στη βάση νομικών πληροφοριών Νόμος, ΕφΠατρ 1036/1984 ΕλλΔνη 1985.284, ΜΠρΡοδ 472/2013 δημ. στη βάση νομικών πληροφοριών Νόμος, ΜΠρΘεσσ 11953/2011 δημ. στη βάση νομικών πληροφοριών Ισοκράτη, βλ. και Αρβανιτάκη σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα «Ερμηνεία ΚΠολΔ», εκδ. 2000, υπό άρθρο 780, παρ. 2 σελ. 1538).

Εκτελεστές είναι μόνον οι καταψηφιστικές και όχι οι αναγνωριστικές ή διαπλαστικές αποφάσεις, όπως εκείνες περί λύσης του γάμου, η ενέργεια των οποίων εξαντλείται στο δεδικασμένο και στη διαπλαστική ενέργεια, που απορρέει από αυτές και στις οποίες δεν νοείται η διενέργεια αναγκαστικής εκτέλεσης (ΕφΑθ 6567/1995, ΕφΘεσ 356/1994, ΕφΠειρ 1014/1992, δημ. στη βάση νομικών πληροφοριών Νόμος), με αποτέλεσμα το αίτημα περί αναγνώρισης ή κήρυξης εκτελεστότητας των αναγνωριστικών ή διαπλαστικών διατάξεων της αλλοδαπής απόφασης να στερείται αντικειμένου (βλ. Νικολόπουλο σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΕρμΚΠολΔ, τόμος II, εκδ. 2000, άρθρο 905, αριθ. 34).

II. Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση της, η αιτούσα ζητεί να αναγνωριστεί ότι είναι εκτελεστή και έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου στην Ελλάδα η αμετάκλητη απόφαση με αριθμό αναφοράς ………., που εκδόθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011 από το Περιφερειακό Τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου της Κομητείας του ………. της Πολιτείας της ………. των Ηνωμένων Πολιτειών, με την οποία λύθηκε τελεσίδικα και αμετάκλητα ο πολιτικός γάμος μεταξύ της αιτούσας και του ………., κατοίκου (κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης) της πολιτείας της ………., ο οποίος είχε τελεσθεί κατά τον πολιτικό τύπο στο ………. των Ηνωμένων Πολιτειών την ………. και καταχωρίσθηκε στο Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών την ………., διότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις αναγνώρισης, σύμφωνα με τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της αίτησης.

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η υπό κρίση αίτηση παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση κατά την προκείμενη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 740 επ. και 905 §§ 1 και 4 ΚΠολΔ) ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, το οποίο είναι καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδιο, καθώς στην περιφέρειά του βρίσκεται η διαμονή της αιτούσας (άρθρα 741, 1 περ. β', 12, 13, 905 § 1 και 4 ΚΠολΔ), (ΜΠρΘεσ 2586/2023, αδημ.).

Περαιτέρω, η υπό κρίση αίτηση είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 741, 62, 63 § 1, 65 § 1, 68, 94 § 1, 96, 97 § 1, 106, 111, 115, 118 σε συνδ. με 747, 323 και 905 § 4 ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος περί κήρυξης της εκτελεστότητας της αλλοδαπής αυτής απόφασης στην ελληνική επικράτεια, το οποίο τυγχάνει μη νόμιμο, σύμφωνα και με όσα διαλαμβάνονται στην ως άνω μείζονα σκέψη του δικανικού συλλογισμού, διότι η διάταξη της οικείας αλλοδαπής απόφασης περί απαγγελίας της λύσης του γάμου είναι διαπλαστική, μη δυνάμενη, ως εκ τούτου, να περιβληθεί τον τύπο της εκτελεστότητας. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση, καθ' ο μέρος κρίθηκε νόμιμη, πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

III. Από την εκτίμηση όλων ανεξαίρετα των νόμιμα επικαλούμενων και προσκομιζόμενων εγγράφων, για κάποια από τα οποία (έγγραφα) γίνεται ιδιαίτερη μνεία παρακάτω, χωρίς πάντως να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης από το Δικαστήριο, το οποίο, εξαιτίας του ανακριτικού συστήματος που ισχύει στην προκείμενη διαδικασία, αποδεσμεύεται από τους αποδεικτικούς τύπους της αυστηρής απόδειξης (άρθρα 336 § 3, 339, 744 και 759 ΚΠολΔ, ΑΠ 273/2023, δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα https://www.areiospagos.gr/, ΑΠ 166/2022, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στις ………. η αιτούσα τέλεσε με τον ………., νόμιμο πολιτικό γάμο στο ………. των ΗΠΑ, ο οποίος καταχωρήθηκε στον τόμο ………. με Α/Α ………., κατά το έτος 2005 στο Τμήμα Ειδικού Ληξιαρχείου της Διεύθυνσης Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικών και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Εσωτερικών (βλ. την με αριθμό ………. ληξιαρχική πράξη γάμου του Ειδικού Ληξιαρχείου). Από τον ως άνω γάμο τους, οι ανωτέρω, απέκτησαν ένα τέκνο, ενήλικο κατά το χρόνο συζήτησης της παρούσας, την ………., γεννηθείσα στις ………. (βλ. το από 25-11-2024 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου ……….).

Ο γάμος αυτός λύθηκε, δυνάμει της από 21-09-2011 και με αριθμό ………. απόφασης απολύτου διαζυγίου του Περιφερειακού Τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της Κομητείας του ………. της Πολιτείας της ……….. Η παραπάνω απόφαση, αντίγραφο της οποίας με επισημείωση της Χάγης (APOSTILLE) προσκομίζεται στην αγγλική και σε πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, θεωρείται τελική και αμετάκλητη, όπως προκύπτει από το από 13 Οκτωβρίου 2011 με Νο ………. πιστοποιητικό οριστικού διαζυγίου της πολιτείας της ………., αντίγραφο του οποίου με επισημείωση της Χάγης (APOSTILLE) προσκομίζεται στην αγγλική και σε πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα.

Η παραπάνω υπόθεση υπαγόταν κατά τις διατάξεις του ελληνικού δικονομικού δικαίου στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (άρθρα 3, 39 και 592 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι η τελευταία κοινή διαμονή της αιτούσας και του πρώην συζύγου της, βρισκόταν στη ………. των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως προκύπτει από το σώμα της απόφασης, ενώ από καμία διάταξη του ελληνικού δικαίου δεν καθιερώνεται αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία των ημεδαπών δικαστηρίων για την εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλ. άρθρα 14 περ. 2 και 18 ΑΚ).

Επίσης, κανείς από τους πρώην συζύγους δεν στερήθηκε του δικαιώματος υπεράσπισης και γενικά της συμμετοχής του στη δίκη του διαζυγίου, καθώς, όπως αποδεικνύεται μολονότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ερήμην της εναγόμενης-αιτούσας, προκύπτει από το σώμα της επικαλούμενης και προσκομιζόμενης απόφασης, ότι η ………. έλαβε εμπρόθεσμη και νομότυπη κλήτευση καταγγελίας για αυτήν την πράξη. Εξάλλου, δοθέντος ότι η παρούσα αίτηση ασκείται από την εκεί εναγόμενη, εκείνη αναγνωρίζει ουσιαστικά την ορθότητά της και τη μη στέρηση από την πλευρά της του δικαιώματος ακρόασης και υπεράσπισής της (ΜΠρΘεσ 7332/2024, ΜΠρΘεσ 8122/2022, αδημ).

Περαιτέρω, η προς αναγνώριση δικαστική απόφαση δεν αντίκειται σε οριστική ή τελεσίδικη απόφαση ημεδαπού Δικαστηρίου, που εκδόθηκε για την ίδια υπόθεση, καθώς μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης δεν έχει λυθεί ο γάμος και δεν είχε κατατεθεί στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης αγωγή περί λύσης ή ακύρωσης του γάμου των παραπάνω πρώην συζύγων (βλ. το με αριθμό ………./2025 πιστοποιητικό της γραμματείας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με σημείωση ότι πιστοποιητικό μη λύσης γάμου με έγγραφη συμφωνία για το χρονικό διάστημα από 22-12-2017 και μετά δεν εκδίδεται γιατί η έγγραφη συμφωνία περί λύσεως γάμου κατατίθεται σε Συμβολαιογράφο (α. 22 ν. 4509/22-12-2017), ενώ δεν έχει ασκηθεί έτερη αίτηση αναγνώρισης αλλοδαπού δεδικασμένου που να απορρέει από την ως άνω απόφαση λύσης γάμου (βλ. το με αριθμό ………./2025 πιστοποιητικό της γραμματείας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης).

Τέλος, αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση προς τις θεμελιώδεις αρχές της ημεδαπής νομοθεσίας, δημόσιας τάξης και τα χρηστά εν γένει ήθη της ελληνικής κοινωνίας, καθόσον η λύση του γάμου επήλθε δυνάμει αγωγής ισχυρού κλονισμού, ο οποίος συνιστά λόγο διαζυγίου και στην εγχώρια έννομη τάξη. Επομένως, αφού δεν υπάρχει λόγος ο οποίος να αποκλείει την αναγνώριση του δεδικασμένου που απορρέει από την επίδικη απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με παρούσα την αιτούσα.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι υφίσταται στην Ελλάδα δεδικασμένο, που απορρέει από την με αριθμό αναφοράς ………. απόφαση, που εκδόθηκε στις ………. από το Γενικό Δικαστήριο, Περιφερειακό Τμήμα της Πολιτείας της ………., Κομητεία του ………., των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με την οποία λύθηκε ο πολιτικός γάμος της αιτούσας με τον ………., σύμφωνα με τη με στοιχεία (αριθμός/τόμος/έτος) ………. Ληξιαρχική Πράξη Γάμου του Ειδικού Ληξιαρχείου Αθηνών ο οποίος είχε τελεσθεί στο Δημοτικό Κατάστημα του ………. των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις ………. και καταχωρίσθηκε στο Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών την ……….

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στις 26 Απριλίου 2025.