Απόφαση 360/2024 ΜΕφΛαρ (Διανομή με Πλειστηριασμό)

Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί την τελευταία (μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) πράξη μίας αντιδικίας μεταξύ τριών αδελφών που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν και μεταφέρθηκε στις δικαστικές αίθουσες το 2019. Τα αδέλφια κληρονόμησαν από τη μητέρα τους, μεταξύ άλλων, ένα διώροφο κτίσμα με ένα μικρό διαμέρισμα ανά όροφο. Σε καθένα από τα αδέλφια περιήλθε το 1/3 της πλήρους κυριότητας κάθε διαμερίσματος. Εντούτοις, η αδυναμία εύρεσης κοινού τόπου ως προς τη χρήση των διαμερισμάτων οδήγησε αναπόφευκτα τον εντολέα μας στην απόφαση να μας αναθέσει το 2019 την άσκηση αγωγής διανομής.

Με την αγωγή διανομής μπορεί να λυθεί μία «κοινωνία δικαιώματος», όπως εν προκειμένω η συγκυριότητα τριών ιδιοκτητών σε δύο διαμερίσματα. Αυτό επιτυγχάνεται με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η «αυτούσια διανομή» των διανεμητέων ακινήτων, δηλαδή ο διαμοιρασμός τους σε περισσότερους από έναν ιδιοκτήτες. Λόγου χάρη, αν δύο αδέλφια είναι συγκύριοι σε δύο καταστήματα, ο ένας σε ποσοστό 75% και ο άλλος σε ποσοστό 25%, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε αδελφός να λάβει στην αποκλειστική του κυριότητα από ένα κατάστημα κατόπιν κλήρωσης και να ορίσει μία τιμή αποζημίωσης για να δώσει ο αδελφός που έλαβε το περιουσιακό στοιχείο με τη μεγαλύτερη αξία στον έτερο αδελφό. Ο δεύτερος τρόπος είναι η λύση της κοινωνίας με την πώληση του ακινήτου μέσω πλειστηριασμού. Λόγου χάρη, αν πρόκειται για ένα κατάστημα με τρεις συνιδιοκτήτες, το οποίο δε μπορεί – υπό προϋποθέσεις – να διαχωριστεί / διαμορφωθεί σε τρία επιμέρους καταστήματα, τότε το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει να πωληθεί το ακίνητο μέσω πλειστηριασμού και κάθε συνιδιοκτήτης να λάβει από το τίμημα ποσό σύμφωνα με την αναλογία της κυριότητάς του.

Στην εν λόγω υπόθεση το Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας με την απόφαση που μπορείτε να διαβάσετε εδώ έκανε δεκτή την αγωγή μας καθ’ ολοκληρία και διέταξε την πώληση του διώροφου κτίσματος με τις δύο οικίες μέσω πλειστηριασμού. Εντούτοις, ένας εκ των αντιδίκων άσκησε έφεση κατά της απόφασης και η υπόθεση επαναξετάστηκε από το Μονομελές Εφετείο Λάρισας. Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέταξε πραγματογνωμοσύνη, η οποία διενεργήθηκε με επιμέλεια του γραφείου μας για λογαριασμό του εντολέα μας από τον πραγματογνώμονα μηχανικό, ο οποίος ορίστηκε από τη γραμματεία του Δικαστηρίου. Σημειωτέον ότι στην πρωτοβάθμια δίκη οι διάδικοι είχαν προσκομίσει με τον φάκελο των προτάσεών τους από μία πραγματογνωμοσύνη έκαστος, που συντάχθηκαν από μηχανικούς της επιλογής τους και υποστήριζαν τις θέσεις τους.

Το Μονομελές Εφετείο Λάρισας, αφού εκτίμησε τα αποδεικτικά στοιχεία, απέρριψε την έφεση του αντιδίκου κατ’ ουσία και επικύρωσε την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας. Ειδικότερα, έκρινε ότι ο διαχωρισμός του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου σε δύο επιμέρους, ώστε να δημιουργηθούν τρία ξεχωριστά διαμερίσματα στο κτίριο και να λάβει έκαστος των αδελφών από ένα (δύο διαμερίσματα στον πρώτο όροφο και ένα το υφιστάμενο του ισογείου) ήταν μεν τεχνικά εφικτός, πλην όμως ασύμφορος οικονομικά. Περαιτέρω, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τη διαταραγμένη σχέση των διαδίκων και τη συνακόλουθη αδυναμία σύμπραξής τους προκειμένου να καταβληθεί η σημαντική δαπάνη που απαιτούνταν για την εκτέλεση των εργασιών.

Το δίκαιο των ακινήτων συμπεριλαμβανομένου του δικαίου της πολυκατοικίας αποτελεί ένα από τα κύρια πεδία ενασχόλησης του δικηγορικού μας γραφείου από το 2005. Έχουμε συμβουλέψει εκατοντάδες εντολείς μας επάνω σε κάθε είδους θέματα διαχείρισης της ακίνητης περιουσίας τους και ειδικά σε υποθέσεις συγκυριότητας σε ακίνητα και χρήσης κοινοχρήστων χώρων σε πολυκατοικίες. Μπορούμε να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας και σε εσάς!

Αριθμός απόφασης 360/2024

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ από την Εφέτη ………., που ορίσθηκε από την Πρόεδρο Εφετών και από την Γραμματέα ………..

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2024 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ………., ο οποίος παραστάθηκε δια της από 23-5-2024 δηλώσεως του άρθρου 242 παρ 2 ΚΠολΔ του πληρεξουσίου του δικηγόρου, ………..

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ 1) ………., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου, Αθανασίου Ρόζου και 2) ………., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Ο ενάγων και ήδη πρώτος εφεσίβλητος, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας την από 13-12-2019 και με αριθμό έκθεση κατάθεσης 157/2019 αγωγή διανομής, στρεφομένη κατά του δεύτερου εναγόμενου και ήδη εκκαλούντος, καθώς και κατά του πρώτου εναγομένου και ήδη δεύτερου των εφεσιβλήτων. Επί της ανωτέρω αγωγής, εκδόθηκε, ερήμην του πρώτου των εναγομένων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία η με αριθμό 20/2022 οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου. Κατά της ανωτέρω οριστικής αποφάσεως, ο εκκαλών άσκησε την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 35/2022 έφεση, για την οποία με τη με αριθμό έκθεση κατάθεσης 450/2022 πράξη της Γραμματέα αυτού του Δικαστηρίου ορίσθηκε δικάσιμος η 28-4-2023. Στη συνέχεια εκδόθηκε η με αριθμό 1/2023 Διάταξη του δικαστηρίου τούτου, με την οποία διατάχθηκε η αναφερόμενη σε αυτήν πραγματογνωμοσύνη. Μετά τη διενέργεια της διαταχθείσας πραγματογνωμοσύνης και την κατάθεσή της στη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου με αριθμό έκθεσης 61/30-4-2024 θεωρείται συντελεσμένη και η επανάληψη της συζήτησης.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος του πρώτου εφεσίβλητου αναφέρθηκε στις προτάσεις που κατέθεσε και ζήτησε να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται σ' αυτές, ο δε πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος, υπέβαλε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ προκατέθεσε προτάσεις.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ, ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα επανέρχεται ενώπιον του δικαστηρίου τούτου για την έκδοση οριστικής απόφασης η από 27-4-2022 έφεση του δεύτερου εναγόμενου ………., που κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με αύξοντα αριθμό 35/2022 και ενώπιον αυτού του δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 450/2022, κατά της με αριθμό 20/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, επί της οποίας (έφεσης) εκδόθηκε η με αριθμό 1/2023 Διάταξη του δικαστηρίου τούτου, με την οποία διατάχθηκε επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης, προκειμένου να διενεργηθεί η αναφερόμενη σ' αυτήν πραγματογνωμοσύνη, η οποία και διενεργήθηκε.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 271 , 272 παρ. 1 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε και ισχύει από την 01.01.2022 δυνάμει των άρθρων 28 και 120 Ν.4842/2Ο21, ΦΕΚ Α 190, και συμπληρώθηκε η διατύπωση με το άρθρο 20 παρ. 1 Ν.49Ι2/2Ο22, ΦΕΚ Α'59/17.Ο3.2022, με εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων και στην κρινόμενη έφεση ως εκ του χρόνου ασκήσεως αυτής μετά την 01.01.2022, συνάγεται ότι, αν ο εφεσίβλητος δεν εμφανιστεί ή δεν λάβει μέρος κανονικά στη συζήτηση της έφεσης, προϋπόθεση του παραδεκτού της είναι η νόμιμη κλήτευσή του ή η επίσπευση της συζήτησης από τον τελευταίο για την ορισθείσα νομίμως δικάσιμο. Έτσι, σε περίπτωση, μη εμφάνισης του εφεσίβλητου στη συζήτηση της έφεσης, η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν παρών, εφόσον όμως, επισπεύδει ο ίδιος τη συζήτηση ή έχει κληθεί νομίμως από τον παριστάμενο εκκαλούντα, στοιχεία στην έρευνα των οποίων οφείλει να προβεί το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, ο δεύτερος εφεσίβλητος, ο οποίος είχε κλητευθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως από τον επισπεύδοντα την συζήτηση εκκαλούντα με την επίδοση ακριβούς αντιγράφου της ένδικης έφεσης (βλ. την υπ' αριθμ. 5962/25-1-2023 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Δωδεκανήσου ……….), προκειμένου να παραστεί στη συζήτηση της άνω εφέσεως κατά την δικάσιμο της 28.04.2023, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 1/2023 Διάταξη αυτού του δικαστηρίου, δεν παραστάθηκε, ενώ, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, με την οποία ορίστηκε μετά την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ως ημέρα συζήτησης της ένδικης έφεσης η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, ομοίως δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η διαδικασία, ωστόσο, θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτός παρών κατά τα ανωτέρω, καθόσον η καταχώριση της με αριθμό 1/2023 Διάταξης στο οικείο βιβλίο Διατάξεων του άρθρου 237 παρ 8 ΚΠολΔ επέχει θέση κλήτευσης, όλων των διαδίκων, ήτοι, και του δεύτερου των εφεσιβλήτων. Σημειώνεται, ότι σε δίκη διανομής κοινού πράγματος (όπως εν προκειμένω), οπότε η σχετική αγωγή έχει διπλό χαρακτήρα, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 798 και 799 ΑΚ, 480 παρ. 3, 481 αριθ. 2, 483 και 489 ΚΠολΔ και η θέση κάθε κοινωνού, ως ενάγοντος ή εναγομένου, είναι συμπτωματική, εξαρτώμενη από το ποιος είχε την πρωτοβουλία να ασκήσει την αγωγή, κάθε δε κοινωνός είναι συγχρόνως ομόδικος και αντίδικος των υπόλοιπων συγκοινωνών, δεν έχει εφαρμογή ο κανόνας του άρθρου 76 παρ. 1 ΚΠολΔ, περί αντιπροσώπευσης του απόντος κοινωνού διαδίκου από τους παρόντες συγκοινωνούς, αναγκαίους ομοδίκους του (βλ. ΑΠ 149/2012, ΕφΠατρ 182/2019, ΕφΠειρ 59/2014 δημοσιευμένες σε ΝΟΜΟΣ).

Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ' αριθμ. 20/2022 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, που δίκασε κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1, 496, 498, 511, 513 παρ. 1, 516 παρ. 1, 517 και 518 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. Ειδικότερα, η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του ως άνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου στις 27-4-2022 (βλ. την υπ' αριθμ. 35/27-4-2022 πράξη καταθέσεως της αρμόδιας γραμματέως κάτω από το δικόγραφο της εφέσεως), ήτοι, εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, που έλαβε χώρα στις 29.03.2022 (βλ τη με αριθμό 5417/29-3-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Λάρισας, ……….). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την ίδια διαδικασία (άρθρα 522 και 533 του ΚΠολΔ), εφόσον για το παραδεκτό αυτής (εφέσεως) επισυνάπτεται στην προαναφερόμενη έκθεση κατάθεσης του ενδίκου μέσου το καταβληθέν από τον εκκαλούντα παράβολο, όπως προβλέπεται από την παράγραφο 3 περ.Α', υποπ.β' του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει, από 23.01.2017, μετά την αντικατάστασή της με τα άρθρα 35 παρ.2 και 45 του N. 4446/2016 (ΦΕΚ Α 240/22.12.2016), ερήμην του δεύτερου των εφεσιβλήτων, ……….

Ο ενάγων και ήδη πρώτος των εφεσιβλήτων ………., με την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 157/2019 αγωγή του, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας που απηύθυνε κατά του εκκαλούντος ………. καθώς και κατά του δεύτερου εφεσίβλητου, ………., ιστορούσε ότι την 21.10.2002 απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη η μητέρα του ………., η οποία κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τον ίδιο και τους εναγομένους, έκαστος σε ποσοστό 1/3 εξ' αδιαιρέτου. Ότι άπαντες οι ως άνω κληρονόμοι, αποδέχθησαν την κληρονομιαία περιουσία της θανούσας κατά τα ανωτέρω ποσοστά, δυνάμει της με αριθμό 9.379/30.07.2003 συμβολαιογραφικής πράξης αποδοχής κληρονομιάς νομίμως μεταγεγραμμένης, η οποία ήταν κυρία δι' εκτάκτου χρησικτησίας των περιγραφόμενων στο δικόγραφο αγροτεμαχίου και οικοπέδου μετά επ' αυτού (οικοπέδου) κτίσματα (κατοικία και αποθήκη), για τα οποία έχουν γίνει οι αναφερόμενες τακτοποιήσεις αυθαιρέτων. Ότι τέλος, οι εναγόμενοι - συγκύριοι των ανωτέρω ακινήτων, συνολικής αξίας 33.850 ευρώ, δεν συναινούν στην εξώδικο διανομή αυτών, ενώ για τους ειδικότερα αναφερόμενους στο δικόγραφο λόγους δεν είναι δυνατή ούτε η αυτούσια διανομή αυτών, αλλά ούτε και συμφέρουσα η διανομή τους διά της συστάσεως οριζοντίων ή καθέτων ιδιοκτησιών. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητούσε την λύση της κοινωνίας με την πώληση με πλειστηριασμό των επίκοινων και την συμμετοχή εκάστου των διαδίκων στο εκπλειστηρίασμα κατά τα ποσοστά συγκυριότητας τους, καθώς επίσης και να καταλογιστεί η δικαστική δαπάνη σε βάρος των διανεμητέων κατά το λόγο της μερίδας εκάστου. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε, η με αριθμό 20/2022 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, η οποία, αφού απέρριψε την πρόταση του εκκαλούντος περί αυτούσιας διανομής του ως άνω οικοπέδου μετά των επ'αυτού κτισμάτων, ακολούθως δέχτηκε την αγωγή ως ουσία βάσιμη και διέταξε την πώληση με πλειστηριασμό των επικοίνων. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο εκκαλών με την υπό κρίση έφεσή του για κακή εκτίμηση των αποδείξεων και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, κατά το μέρος που με αυτήν διατάχθηκε η πώληση με πλειστηριασμό και του επίκοινου οικοπέδου μετά των επ’ αυτού κτισμάτων και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη κατά το μέρος αυτό, ώστε να διαταχθεί η αυτούσια διανομή του με τη σύσταση οριζόντιων ιδιοκτησιών, όπως είχε προτείνει ο ίδιος αναλυτικότερα, με τις προτάσεις του, ενώπιον του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

[Νομικό Μέρος]

Κατά το άρθρο 798 ΑΚ, η λύση της κοινωνίας επέρχεται με διανομή, ενώ κατά το άρθρο 795 ΑΚ κάθε κοινωνός έχει δικαίωμα να απαιτήσει οποτεδήποτε τη λύση της κοινωνίας εφόσον το δικαίωμα αυτό δεν αποκλείεται από δικαιοπραξία ή από τον προορισμό του κοινού πράγματος για κάποιο διαρκή σκοπό. Κατά το άρθρο 799 ΑΚ, αν δεν συμφωνούν για τη διανομή όλοι οι κοινωνοί, κάθε κοινωνός μπορεί να απαιτήσει δικαστική διανομή κατά τις διατάξεις της πολιτικής δικονομίας, ενώ κατά το άρθρο 800 ΑΚ η διανομή γίνεται αυτουσίως αν το αντικείμενο που πρόκειται να διανεμηθεί είναι δυνατόν, χωρίς μείωση της αξίας του, να διαιρεθεί σε ομοειδή μέρη ανάλογα με τις μερίδες των κοινωνών. Από τις διατάξεις των άρθρων 1002, 1117 ΑΚ, 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 ν. 3741/1929 προκύπτει ότι επί οριζόντιας ιδιοκτησίας δημιουργείται χωριστή κυριότητα επί ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου και αναγκαστική συγκυριότητα που αποκτάται αυτοδικαίως κατ' ανάλογη μερίδα επί του εδάφους και επί των μερών της οικοδομής που χρησιμεύουν στην κοινή χρήση όλων των οροφοκτητών. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 480 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, το δικαστήριο αποφασίζει την αυτούσια διανομή αν είναι δυνατή η διαίρεση του διανεμητέου σε μέρη ανάλογα προς τις μερίδες των κοινωνών δίχως να μειώνεται η αξία του, ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 480Α Κ. Πολ.Δ κάθε συγκύριος οικοπέδου στο οποίο υπάρχει οικοδομή ή χωριστές οικοδομές έχει το δικαίωμα να ζητήσει την αυτούσια διανομή του οικοπέδου με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας κατ' ορόφου ή μέρη ορόφων ή με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας σε διακεκριμένα μέρη του ενιαίου οικοπέδου στα οποία έχουν ανεγερθεί οι χωριστές οικοδομές με την επιφύλαξη των πολεοδομικών διατάξεων. Το δικαστήριο αποφασίζει τη διανομή με τον τρόπο αυτό όχι μόνο υπό την προϋπόθεση ότι είναι εφικτή, αλλά και αν αυτή δεν αντιβαίνει στο συμφέρον των λοιπών συγκυρίων. Όπως προκύπτει από την τελευταία αυτή διάταξη, η κατ' αυτήν αιτουμένη από κάποιον συγκύριο αυτούσια διανομή οικοπέδου στο οποίο υπάρχει οικοδομή τελεί υπό την προϋπόθεση ότι είναι εφικτή και δεν αντιβαίνει στο συμφέρον των λοιπών συγκυρίων (ΑΠ 170/2017 δημ ΝΟΜΟΣ). Κατά την αληθή έννοια των ανωτέρω διατάξεων, σε συνδυασμό ερμηνευομένων και εφαρμοζομένων ενόψει και του σκοπού για τον οποίο τέθηκαν, είναι επιτρεπτή, αν είναι εφικτή και δεν αντιβαίνει στο συμφέρον όλων των συγκυρίων, η αυτούσια διανομή ακινήτου επί του οποίου υπάρχει μία μόνο οικοδομή με τη σύσταση χωριστών ιδιοκτησιών κατ' ορόφους ή μέρη ορόφων, εξισουμένων των τυχόν ανισοτήτων με την καταβολή χρηματικού ποσού ή σύσταση δουλειών (ΑΠ 114/2011, ΑΠ 2230/2009, ΑΠ 170/2017 Νόμος, πρβλ. ΑΠ 564/2012, ΑΠ 362/2010, ΕλλΔΙνη ΑΠ 2348/2009, ΝΟΒ 50.1979, ΑΠ 1761/2008, ΕλλΔΙνη 50.504, ΑΠ 1793/2006, ΕλλΔΙνη 50.1726, ΑΠ 1362/2010, ΕλλΔΙνη 52.1029, ΕφΑθ. 6342/2011, ΕλλΔΙνη 53.482). Επομένως, αν κάποια από τις προυποθέσεις δεν υπάρχει, τότε ακολουθείται, εφόσον είναι εφικτός και συμφέρων, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 480 Κ.Πολ.Δ και τις λοιπές συναφείς διατάξεις του Κ.Πολ.Δ, τρόπος αυτούσιας διανομής και αν και αυτός είναι ανέφικτος ή ασύμφορος, διατάσσεται κατά το άρθρο 484 παρ. 1 ιδίου κώδικα, η πώληση του διανεμητέου οικοπέδου δια πλειστηριασμού (ΑΠ 145/1995, ΑΠ 152/2015 δημ. ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, το αίτημα για αυτούσια διανομή με σύσταση οριζόντιας ή κάθετης ιδιοκτησίας μπορεί να υποβληθεί με τις προτάσεις οποιουδήποτε από τους συγκύριους διαδίκους κατά την στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο συζήτηση της αγωγής περί διανομής, (ΑΠ 1588/2008, ΑΠ 1602/2008 στη Νόμος), ενώ το δικαστήριο δεν έχει την δυνατότητα να επιλέξει αυτεπαγγέλτως τον εν λόγω τρόπο διανομής, αλλά επιλαμβάνεται σχετικώς μόνον κατόπιν ρητού αντίστοιχου, και με τις (πρωτόδικες) προτάσεις υποβαλλόμενου, αιτήματος κοινωνού (ΑΠ 1588/2008, ΑΠ 1602/2008, ΑΠ 256/2007, ΕφΑΙΥ 48/2022 στην ΤΝΠ Νόμος).

[Έγγραφα και Δεδομένα που Λήφθηκαν Υπόψη από το Δικαστήριο]

Από τις με αριθμό 950/30-1-2020 και 951/30-1-2020 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ………., που λήφθηκαν νομότυπα, με επιμέλεια του ενάγοντος, στα πλαίσια της Πρωτοβάθμιας δίκης, τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει, από την με αριθμό 511/19-3-2020 ένορκη βεβαίωση μάρτυρος ενώπιον του συμβολαιογράφου Λάρισας ………., που λήφθηκε νομότυπα με επιμέλεια του δεύτερου εναγομένου στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δίκης, την οποία επικαλείται και προσκομίζει, από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων εγγράφων οι επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τους διαδίκους τεχνικές εκθέσεις, που εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο (άρθρα 390 και 392 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ. - βλ ΑΠ 478/2019, ΑΠ 1020/2014 δημ ΝΟΜΟΣ), από την με αριθμό 61/2024 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα ………., πολιτικού μηχανικού, που συντάχθηκε, στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας δίκης, κατόπιν της με αριθμό 1/2023 Διάταξης αυτού του δικαστηρίου και ο οποίος, με την με αριθμό 65/2024 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), αντικατέστησε τον αρχικά ορισθέντα πραγματογνώμονα ………., η οποία ως περιέχουσα γνωμοδότηση προσώπου που έχει ειδικές γνώσεις επιστήμης εκτιμάται ελευθέρως από το δικαστήριο κατ’ άρθρο 387 ΚΠολΔ (ΑΠ 1286/2022 δημ ΝΟΜΟΣ) σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθ. 336 ΚΠολΔ) αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματκά περιστατικά:

[Θάνατος Μητέρας των Διαδίκων και Αποδοχή της Κληρονομιάς της]

Την 21.10.2002 απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη η μητέρα των διαδίκων ………., κάτοικος εν ζωή Τοπικής Κοινότητας ………. του Δήμου ………., η οποία άφησε μοναδικούς πλησιέστερους συγγενείς της τα τρία τέκνα της, ήτοι τους διαδίκους, και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους τελευταίους, έκαστο σε ποσοστό 1/3 εξ' αδιαιρέτου. Συγκεκριμένα, άπαντες οι διάδικοι αποδέχθησαν την κληρονομιαία περιουσία της θανούσας μητρός τους κατά τα ανωτέρω ποσοστά, δυνάμει της υπ' αριθμόν 9.379/30.07.2003 πράξης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Καρδίτσας ………., η οποία μεταγράφηκε στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Ιθώμης, στον τόμο 51 και με αριθμό 936, ενώ σχετικά με τα ακίνητα που αναφέρονται σε αυτή δεν υφίσταται εγγεγραμμένη διεκδίκηση, κατάσχεση, ούτε υφίστανται βάρη επ' αυτών (βλ. το από 22-7-2019 πιστοποιητικό του Υποθηκοφυλακείου Ιθώμης). Η ως άνω πράξη αποδοχής κληρονομιάς συντάχθηκε από τον δεύτερο των εναγόμενων, ο οποίος λειτουργούσε τόσο ατομικά, όσο και για λογαριασμό των έτερων διαδίκων, αποδεχόμενος κατά ποσοστό 1/3 εξ' αδιαιρέτου για έκαστο αυτών, την ακίνητη περιουσία της θανούσας η οποία κατά το χρόνο εκείνο αποτελούνταν από τρία ακίνητα, μεταξύ των οποίων και από ένα οικόπεδο που βρίσκεται εντός του οριοθετημένου οικισμού της τοπικής κοινότητας ………. της Δημοτικής Ενότητας ………. του Δήμου ………. της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας (άλλοτε του δημοτικού διαμερίσματος ………. Καρδίτσας, του Δήμου ……….).

[Γενική Περιγραφή Οικοπέδου]

Το ως άνω οικόπεδο, σύμφωνα με την παραπάνω δήλωση αποδοχής κληρονομιάς, φέρει έκταση 130 τ.μ, υφίσταται επ’ αυτού ισόγεια κατοικία επιφάνειας 45 τ.μ. και μια αποθήκη επιφάνειας 25τ.μ και περιήλθε στην κυριότητα της κληρονομούμενης δι' εκτάκτου χρησικτησίας. Ωστόσο η περιγραφή του εν λόγου ακινήτου στον τίτλο κτήσης των διαδίκων, ήτοι στην ως άνω πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς στην οποία δεν είχε προσαρτηθεί τοπογραφικό διάγραμμα, δεν είχε αποτυπωθεί ορθά, καθώς όπως συνομολογούν αμφότεροι οι διάδικοι, οι οποίοι κατέστησαν πλέον συγκύριοι αυτού κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου έκαστος, και προκύπτει και από τα από Αυγούστου 2013 και Σεπτεμβρίου 2019 τοπογραφικά διαγράμματα της πολιτικού μηχανικού .........., συνταχθέντα κατόπιν εντολής απάντων των διαδίκων, το ως άνω οικόπεδο έχει έκταση 325,87 τ.μ. και είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, και επ'αυτού υφίστανται αυθαίρετα κτίσματα, και συγκεκριμένα, υπέρβαση κατά 13,8 τ.μ. της επιφάνειας του πρώτου ορόφου από αυτή που προέβλεπε η υπ' αριθμόν 465/1975 άδεια κατασκευής, αυθαίρετη κατασκευή 4,15 στον κοινόχρηστο χώρο ισογείου, αυθαίρετη κατασκευή 5,17 τ.μ. στον βασικό χώρο ισογείου, τελεσθείσες προ του 1983, αυθαίρετες παραβάσεις στους περιμετρικούς εξώστες του πρώτου ορόφου, και αυθαίρετες επισκευές στην υφιστάμενη προ του 1955 αποθήκη του οικοπέδου, επιφάνειας 45 τ.μ.. Οι ως άνω αυθαιρεσίες έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του Ν.4178/2013, με την υπ' αριθμόν 2320538 οριστική δήλωση και έχει καταβληθεί το σχετικό πρόστιμο και ως εκ τούτου, είναι δυνατή η διανομή του. Ωστόσο οι διάδικοι δε συμφωνούν ως προς τον τρόπο λύσης της ως άνω κοινωνίας, ήτοι τον τρόπο διανομής του προαναφερθέντος ακινήτου συνιδιοκτησίας τους, και επομένως ερευνητέο καθίσταται το ζήτημα εάν πρέπει να διαταχθεί η πώληση αυτού με πλειστηριασμό, ή εάν δύναται να διαταχθεί η αυτούσια διανομή του με τη σύσταση οριζοντίων ιδιοκτησιών, όπως προτείνει ο δεύτερος εναγόμενος και ήδη εκκαλών, ήτοι, εφόσον κάτι τέτοιο είναι αφενός εφικτό και αφετέρου δεν αντιβαίνει προς το συμφέρον όλων των διαδίκων.

[Σύνορα του Οικοπέδου]

Όπως ειδικότερα αποδείχθηκε, το ως άνω οικόπεδο επιφάνειας 325,87 τ.μ, συνορεύει βόρεια με δημοτικό δρόμο και ιδιοκτησία ………., νότια με ιδιοκτησία κληρονόμων ………., ανατολικά με ιδιοκτησία κληρονόμων ………. και δυτικά με δημοτικό δρόμο και διαθέτει δύο εισόδους, μια στη νοτιοδυτική και μία στη βόρεια πλευρά. Συγκεκριμένα, το οικόπεδο, σύμφωνα με τα παραπάνω τοπογραφικά διαγράμματα εμφαίνεται μεταξύ των αριθμητικών στοιχείων 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-1 συνορεύει με τα αριθμητικά στοιχεία 15-16-17-1-2-4-5-β συνολικής εκτάσεως 41,76μ με ανώνυμη δημοτική οδό, με το αριθμητικά στοιχεία 7-8-9 συνολικής εκτάσεως 13,46μ με ιδιοκτησία του ………., με τα αριθμητικά στοιχεία 9-10-11-12-13-14 συνολικής εκτάσεως 24,82μ με ιδιοκτησία κληρονόμων ………. και με τα αριθμητικά στοιχεία 13- 14 συνολικής εκτάσεως 3,78μ με ιδιοκτησία κληρονόμων ……….

[Περιγραφή Κτισμάτων επί του Οικοπέδου]

Εντός αυτού (οικοπέδου) υφίσταται διώροφο κτίριο κατοικίας κατασκευασμένο σε δύο φάσεις και παλαιό κτίριο αποθηκών. Το πρώτο επίπεδο (ισόγειο), επιφάνειας 47,00 τμ είναι κατασκευασμένο προ του έτους 1955 από λιθοδομή και αποτελείται ουσιαστικά από μια ανεξάρτητη κατοικία αποτελούμενη από ένα υπνοδωμάτιο, ένα χώρο κουζίνας και το χώρο του καθιστικού. Το λουτρό που εξυπηρετεί την κατοικία είναι κατασκευασμένο εκτός αυτής σε κοινόχρηστο χώρο της ισόγειας στάθμης, εφαπτόμενο του κτιρίου και πολύ κοντά στην είσοδο της κατοικίας, είναι δηλαδή άμεσα προσβάσιμο, έχει επιφάνεια 4,15 τμ και κατασκευάστηκε μεταγενέστερα. Η ισόγεια κατοικία είναι ανακαινισμένη και απόλυτα χρηστική. Στην ισόγεια στάθμη και κάτω από τον βορινό εξώστη είναι επίσης κατασκευασμένη ισόγεια αποθήκη - λεβητοστάσιο επιφάνειας 5,17 τμ. Ο όροφος έχει επιφάνεια 88,80 τμ και αποτελείται από ένα λουτρό, ένα χώρο κουζίνας δύο υπνοδωμάτια και ένα χώρο καθιστικού τραπεζαρίας. Η πρόσβαση στον όροφο μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο τρόπους, είτε από τη νότιο - δυτική, είτε από τη βόρεια κλίμακα, όπου υφίστανται αντίστοιχα και οι δυο είσοδοι του ορόφου. Ο όροφος κατασκευάστηκε βάσει της υπ' αριθμ. ………../1975 οικοδομικής άδειας, ο σκελετός του είναι κατασκευασμένος από οπλισμένο σκυρόδεμα και η τοιχοποιία από οπτοπλινθοδομή. Το όλο κτίριο είναι συμβατικής κατασκευής και χωρίς ιδιαίτερα καλαίσθητα στοιχεία παρότι κατασκευάστηκε σε οικισμό που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός. Επιπλέον εντός αυτού (οικοπέδου) υφίσταται παλαιά ισόγεια πέτρινη αποθήκη επιφάνειας 45,44 τμ κατασκευασμένη προ του έτους 1955, που διαθέτει τρεις (3) θύρες και είναι χαμηλού ύψους.

[Αδυναμία Κατάτμησης Οικοπέδου]

Σύμφωνα με τους όρους αρτιότητας που ισχύουν στην περιοχή το οικόπεδο δεν μπορεί να κατατμηθεί διότι τα οικόπεδα που θα προκύψουν από την κατάτμηση προκειμένου να είναι άρτια και οικοδομήσιμα κατά κανόνα θα πρέπει να έχουν ελάχιστη επιφάνεια ίση με 2.000,00 τμ, γεγονός το οποίο δεν είναι εφικτό αφού το αρχικό γήπεδο είναι 325,87 τμ. Συνεπώς, η λύση κατάτμησης του οικοπέδου απορρίπτεται ως φύσει μη εφικτή, ενώ καθίσταται εφικτή η αυτούσια διανομή του ως άνω ακινήτου, η οποία όμως, όπως θα εκτεθεί κατωτέρω, δεν είναι συμφέρουσα.

[Εμπορική Αξία Οικοπέδου]

Ειδικότερα, όπως αποδείχθηκε, η αγοραία αξία του ως άνω ακινήτου στην υφιστάμενη κατάστασή του ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 54.000 ευρώ και συγκεκριμένα, η αξία του οικοπέδου στο ποσό των 8.000 ευρώ, η αξία του κυρίου χώρου του ισογείου ορόφου σε 12.000 ευρώ, η αξία του πρώτου ορόφου σε 28.000 ευρώ, η αξία της ενιαίας ως άνω αποθήκης του ακάλυπτου σε 3.000 ευρώ, η αξία του εξωτερικού λουτρού της αποθήκης σε 1.000 ευρώ και της αποθήκης του ισογείου σε 1.500 ευρώ, του δε διαμορφωμένου ακάλυπτου χώρου μετά της περίφραξης αυτού, σε 500 ευρώ. Η πολιτικός μηχανικός ………. στην προσκομιζόμενη από τον εκκαλούντα - δεύτερο εναγόμενο από 25-1-2020 τεχνική έκθεσή της εκτιμά χρησιμοποιώντας την μέθοδο του αποσβεσμένου κόστους αντικατάστασης ως συνολική αξία του επίκοινου ακινήτου το ποσό των 54.000 ευρώ, ποσό που κρίνεται ενόψει των ως άνω χαρακτηριστικών αυτού (ακινήτου μετά κτισμάτων) και της θέσης του ότι ανταποκρίνεται στην πραγματική αγοραία αξία του. Στην ίδια περίπου εκτίμηση περί της αξίας του επικοίνου στην υφιστάμενη κατάσταση καταλήγει και ο πραγματογνώμονας ………., ο οποίος αναφέρει ως συνολική εμπορική αξία αυτού το ποσό των 55.000 ευρώ (σημειωτέον ότι ο εκκαλών στην ένδικη έφεσή του αναφέρεται στην ορθότητα της ως άνω από 25-1-2020 τεχνικής έκθεσης σχετικά με την συνολική αξία του ακινήτου, αποτιμώμενης στο ποσό των 54.000 ευρώ), χωρίς όμως να παραθέτει αναλυτικά, όπως η πραγματογνώμονας ………., την ως άνω αξία ξεχωριστά για οικόπεδο και κτίσματα, η δε εκτίμηση περί της συνολικής αξίας του επικοίνου που περιέχεται στην προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα από 23/9/2019 τεχνική έκθεση της πολιτικού μηχανικού ………., σύμφωνα με την οποία τούτη αποτιμάται μόλις στο ποσό των 31.000 ευρώ, κρίνεται ιδιαίτερα χαμηλή, ενόψει των προαναφερόμενων.

[Δυνατότητα Αυτούσιας Διανομής με Σύσταση Οριζοντίων Ιδιοκτησιών]

Περαιτέρω, σχετικά με τη δυνατότητα αυτούσιας διανομής του ακινήτου με σύσταση οριζοντίων ιδιοκτησιών, αυτή είναι καταρχήν τεχνικά δυνατή. Ειδικότερα, στο ως άνω ακίνητο δύναται να δημιουργηθούν τρεις οριζόντιες ιδιοκτησίες, όσες δηλαδή και οι ιδιοκτήτες του ακινήτου (διάδικοι) η κάθε μία από τις οποίες θα διαθέτει την απαιτούμενη αυτονομία και ανεξάρτητη είσοδο και δη ως ακολούθως:

Ο κύριος χώρος του ως άνω ισογείου μετά του προαναφερόμενου εξωτερικού λουτρού, μπορεί να λειτουργεί ως μία οριζόντια ιδιοκτησία, ο δε όροφος μπορεί να επιμεριστεί σε δύο μικρότερες οριζόντιες ιδιοκτησίες - διαμερίσματα. Με τον τρόπο αυτό, δύναται να δημιουργηθούν τρεις ανεξάρτητες οικίες με επιφάνειες, του μεν ισογείου 51,15 τ.μ, με ποσοστά αναλογίας εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο 334,00 0/00, ήτοι 108,92 τ.μ, της δε εκάστης οικίας του πρώτου ορόφου, 44,40 τ.μ. με ποσοστά αναλογίας εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο 332,000/00, ήτοι 108,03 τ.μ. Περαιτέρω, η ενιαία αποθήκη του ακάλυπτου μπορεί να διαμορφωθεί σε τρεις χώρους επιφάνειας έκαστος 15,00 τμ περίπου, κάθε δε αποθήκη θα θεωρείται παρακολούθημα της κάθε οριζόντιας ιδιοκτησίας. Σε ότι αφορά στο ισόγειο λεβητοστάσιο επιφάνειας 5,17 τμ, αυτό θα ανήκει εξ' αδιαιρέτου στις οριζόντιες ιδιοκτησίες του ορόφου τις οποίες και εξυπηρετεί. Για τον ως άνω διαχωρισμό, θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από εργασίες, και δη καθαίρεση τμημάτων τοιχοποιίας και κατασκευή νέας με δομικό υλικό την τσιμεντοσανίδα, διαμόρφωση υφιστάμενου λουτρού και εγκατάσταση νέου λουτρού σε κοντινή θέση για εργονομία στην εγκατάσταση σωληνώσεων, εγκατάσταση 2 νέων κουζινών με τις σχετικές υδραυλικές εγκαταστάσεις, ώστε οι τρεις πλέον οριζόντιες ιδιοκτησίες να έχουν ανεξάρτητους μετρητές νερού, νέες ηλεκτρολογικές εργασίες, προκειμένου οι τρεις πλέον οριζόντιες ιδιοκτησίες να έχουν ανεξάρτητους μετρητές ηλεκτρικού ρεύματος, εργασίες επιχρισμάτων, ελαιοχρωματισμών και αποκαταστάσεων στα σημεία επέμβασης. Η οικοδομική άδεια που θα απαιτηθεί για όλες αυτές τις εργασίες, είναι αυτή της άδειας έγκρισης εργασιών μικρής κλίμακας, από δε τις εργασίες αυτές, δεν υφίσταται θέμα δημιουργίας στατικού προβλήματος. Περαιτέρω, για τις ως άνω προαναφερόμενες εργασίες (καθαιρεσίες, κατασκευές εσωτερικής τοιχοποιίας, ηλεκτρολογικές κατασκευές μετά των υλικών αυτών, υδραυλικές κατασκευές μετά των υλικών αυτών, επιχρίσματα — ελαιοχρωματισμοί, κουζίνες, καθώς και για την αγορά ειδών υγιεινής για έκαστο διαμέρισμα, ήτοι, λεκάνης, νιπτήρα, μπαταρίας νιπτήρα, ντουζιέρας, θερμοσίφωνα και μπαταρίας, ήτοι για δύο τεμάχια για έκαστο εξ αυτών, θα απαιτηθεί το ποσό των 20.000 περίπου ευρώ, για δε την αμοιβή μηχανικού, το ποσό των 2.000 ευρώ. Στο ως άνω συνολικό κόστος των 22.000 ευρώ για τα ανωτέρω, καταλήγει και ο πραγματογνώμονας ………. με την με αριθμ. 61/2024 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του, το κόστος δε αυτό ανταποκρίνεται πράγματι στο ως άνω ποσό που απαιτείται για τις προαναφερόμενες εργασίες. Αντίθετα, η εκτίμηση του κόστους αυτού για τις ως άνω εργασίες που περιέχεται στην από 25.01.2020 τεχνική έκθεση της πολιτικού Μηχανικού ………., σύμφωνα με την οποία αποτιμά την συνολική δαπάνη για τα ανωτέρω μόλις στο ποσό των 14.000 ευρώ, κρίνεται εσφαλμένη. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρεται ότι εκτιμά το κόστος αγοράς για κάθε κουζίνα στο ποσό μόλις των 400 ευρώ για έκαστη, ενώ η δαπάνη αυτή δεν δύναται να υπολείπεται αυτής τουλάχιστον των 2.000 ευρώ, τις εργασίες καθαίρεσης στο ποσό των 100 ευρώ, ενώ η δαπάνη αυτή δεν δύναται να υπολείπεται αυτής τουλάχιστον των 500 ευρώ, και την κατασκευή εσωτερικής τοιχοποιίας στο ποσό των 800 ευρώ, ενώ η δαπάνη αυτή δεν δύναται να υπολείπεται αυτής τουλάχιστον των 1.500 ευρώ, μικρότερες από εκείνες με τις οποίες ακόμη και το πιο απλό υλικό (το ποιο οικονομικό) δεν διατίθεται σε τέτοιες τιμές που αναφέρει στην αγορά. Περαιτέρω, όμως, αμφότεροι οι ως άνω πολιτικοί μηχανικοί δεν αναφέρουν ουδόλως στο ως άνω κόστος τις επιπλέον δαπάνες που θα απαιτηθούν. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα περιεχόμενα στην από 25.01.2020 τεχνική έκθεση της πολιτικού μηχανικού ………. σκαριφήματα αποτύπωσης της υφιστάμενης κατάστασης και της κατάστασης μετά την διανομή (που περιέχεται και στην με αριθμό 61/2024 έκθεση πραγματογνωμοσύνης), που αφορούν τον διαχωρισμό του πρώτου ορόφου από τις πέντε (5) εσωτερικές πόρτες του πρώτου ορόφου, μόνο η μία θα παραμείνει στη θέση της και συνεπώς, οι τέσσερις πόρτες που θα αποξηλωθούν θεωρείται απίθανο να είναι σε θέση να επαναχρησιμοποιηθούν λαμβανομένης υπόψη αφενός της παλαιότητάς τους και αφετέρου ότι με τον εν λόγω διαχωρισμό θα αλλάξει η διάσταση των χώρων, ενώ σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, θα απαιτείτο δαπάνη επανατοποθέτησης. Από τα ίδια σκαριφήματα προκύπτει ότι από τις εσωτερικές τοιχοποιίες - χωρίσματα παραμένουν θεωρητικά άθικτες μόνο δύο και συνεπώς όλες οι άλλες πρέπει να καθαιρεθούν ολικά ή να τροποποιηθούν εν μέρει. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι θα απαιτηθούν αποκαταστάσεις στα δάπεδα, δαπάνη για την οποία ουδεμία ειδικότερα αναφορά γίνεται, ούτε προκύπτει ότι συμπεριλαμβάνεται στα σχετικά έξοδα. Ακόμη, δεν αναφέρονται από τους ως άνω πολιτικούς μηχανικούς τα έξοδα διαμόρφωσης του ενιαίου κτιρίου αποθηκών σε τρεις ανεξάρτητες αποθήκες - παρακολουθήματα των οριζοντίων ιδιοκτησιών. Συγκεκριμένα, ο πραγματογνώμονας ………., ενώ στην ως άνω με αριθμ.61/2024 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πριν καταλήξει στην γνωμοδότησή του που αφορά το θέμα του κόστους των εργασιών, που τέθηκε με την με αριθμ. 1/2023 Διάταξη αυτού του δικαστηρίου (ποιο το ελάχιστο κόστος διαχωρισμού του πρώτου ορόφου σε δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες, το κόστος διαμόρφωσης του ενιαίου κτιρίου αποθήκης σε τρείς ανεξάρτητες), εκθέτει ότι λαμβάνει υπόψη του και τις εργασίες διαμόρφωσης της ενιαίας αποθήκης, από τον σχετικό πίνακα που παραθέτει με την ποσότητα εργασιών σε συνδυασμό με τις σχετικές παρατηρήσεις του που προηγούνται αυτού αναφορικά με τις απαιτούμενες εργασίες δεν προκύπτει ότι περιλαμβάνει και τις σχετικές εργασίες, ενόψει του ότι υφίστανται μεν τρεις θύρες στην εν λόγω αποθήκη (για την λειτουργία των οποίων σε κάθε περίπτωση ουδεμία αναφορά γίνεται, ήτοι, εάν είναι λειτουργικές), πλην όμως πρόκειται για κτίριο που πρέπει να επιμεριστεί (βλ και ως άνω τεχνική έκθεση της ……….) σε τρεις αυτοτελείς επιμέρους χώρους, εμβαδού εκάστου όπως προαναφέρθηκε 15 τ.μ περίπου. Όπως δε ελέχθη, ουδεμία μνεία γίνεται από τους ως άνω μηχανικούς, για τα κουφώματα (πόρτες), εάν και είναι καταφανές από τα ίδια ως άνω σκαριφήματα, ότι απαιτείται η τοποθέτηση νέων. Ο πραγματογνώμονας ………., το μόνο που πράττει είναι ότι χρησιμοποιεί τον ίδιο πίνακα εκτίμησης εξόδων (κατά εργασίες, μονάδα και ποσότητα) με αυτόν της πολιτικού μηχανικού ………. (στον οποίον σημειωτέον, με βάση τα όσα η ίδια εν λόγω μηχανικός εκθέτει στην ως άνω τεχνική της έκθεση, δεν περιλαμβάνονται οι εργασίες διαμόρφωσης του ενιαίου κτιρίου αποθήκης, για τις οποίες κάνει λόγο σε άλλο σημείο της έκθεσής της) εκτιμώντας απλά σε μεγαλύτερο ποσό τις σχετικές εργασίες και τα υλικά. Ούτε δε από τον πίνακα εξόδων που παραθέτουν αμφότεροι οι ως άνω μηχανικοί προκύπτει ότι όλες οι ανωτέρω δαπάνες, όπως ήδη προειπώθηκε, περιλαμβάνονται σ’ αυτόν. Για όλα δε τα ανωτέρω, όπως κρίνει το δικαστήριο, θα απαιτηθεί επιπλέον συνολική δαπάνη που δεν θα υπολείπεται αυτής των 3.000 ευρώ και κατόπιν τούτου θα απαιτηθεί συνολική δαπάνη 25.000 ευρώ Σημειωτέον ότι στη με ημερομηνία 23.09.2020 τεχνική έκθεση της μηχανικού ………. που προσκομίζει ο ενάγων δε γίνεται αναλυτική αναφορά στο κόστος που θα απαιτηθεί για τον διαχωρισμό του πρώτου ορόφου σε δύο ακίνητα, ενώ η εκτίμηση περί αυτού γίνεται «ενδεικτικά» για κάποιες εργασίες. Όσο αφορά την εκτίμηση του πραγματογνώμονα ………. ότι μετά την ως άνω σύσταση οριζοντίων ιδιοκτησιών, η μεν ισόγεια κατοικία θα έχει αξία 25.000 ευρώ, εκάστη δε από τις οικίες του πρώτου ορόφου θα έχει αξία 35.000 ευρώ, ήτοι, συνολικά 95.000 ευρώ, τούτη παρατίθεται στην ως άνω με αριθμό 61/2024 πραγματογνωμοσύνη του όλως αυθαιρέτως, χωρίς να εξηγεί ουδόλως πως θα επέλθει μια τέτοια αύξηση, ήτοι, της τάξεως που εγγίζει το 50% σχεδόν της αξίας του όλου επίκοινου ακινήτου πριν την δημιουργία των οριζόντιων ιδιοκτησιών, την οποία (αρχική αξία) εκτιμά ο ίδιος στο ποσό των 55.000 ευρώ. Άλλωστε, το γεγονός και μόνο ότι ο ισόγειος όροφος θα λειτουργεί πλέον ως αυτοτελής οριζόντια ιδιοκτησία, ενόψει του ότι, όπως αναφέρει ο ίδιος ο πραγματογνώμονας ………., κατά την υφιστάμενη κατάστασή του είναι ήδη ανακαινισμένος και πλήρως λειτουργικός, δε δύναται να διαμορφώσει την αξία του κατά το ως άνω ποσό. Όσο δε αφορά τον διαχωρισμό του πρώτου ορόφου είναι μεν γεγονός ότι υφίσταται μεγαλύτερη ζήτηση για μικρότερα διαμερίσματα, πλην όμως τούτο δεν μπορεί να οδηγήσει σε τέτοια «υπέρογκη» αύξηση της αξίας του, σαν αυτήν στην οποία καταλήγει ο ως άνω πραγματογνώμονας, ………., λαμβανομένου υπόψη και του ότι το διανεμητέο ακίνητο βρίσκεται σε περιοχή που δεν παρουσιάζει αγοραστικό ενδιαφέρον, αλλά ούτε και μισθωτικό ενδιαφέρον. Σημειωτέον ότι ούτε και η πολιτικός μηχανικός ………. που συνέταξε την από 25.01.2020 τεχνική έκθεση με εντολή του δεύτερου εναγομένου - εκκαλούντος εκτιμά τόσο υψηλές αξίες των αυτοτελών οριζόντιων ιδιοκτησιών που θα δημιουργηθούν, και δη η τελευταία εκτιμά ελάχιστη αξία 22.000 ευρώ με τάση αύξησης αυτής λόγω των εργασιών ανακαίνισης την οποία δεν προσδιορίζει, επικαλούμενη το δεδομένο της προτίμησης πλέον μικρότερων σε επιφάνεια ακινήτων αλλά και των εργασιών που θα λάβουν χώρα, παραθέτοντας όμως, ως ελέχθη, πολύ μικρότερο κόστος διαμόρφωσης των εργασιών και μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα. Μάλιστα η ανωτέρω αναφέρει ίδια εκτιμώμενη αξία μετά την σύσταση και για το ισόγειο, η αξία όμως του οποίου θα υστερεί από την αξία εκάστου διαμερίσματος του πρώτου ορόφου λόγω και του ως άνω χρόνου κατασκευής του (το γεγονός αυτό επισημαίνεται και από τον πραγματογνώμονα ……….). Ο δε πραγματογνώμονας ………. στην ως άνω με αριθμό 61/2024 πραγματογνωμοσύνη του, όπως προαναφέρθηκε, αφού εκτιμά πρώτα ότι η συνολική δαπάνη που θα απαιτηθεί θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη που αναφέρει η πολιτικός μηχανικός ………., στη συνέχεια εκτιμά σε σύγκριση με την ανωτέρω σαφώς μεγαλύτερη την αξία των οριζόντιων ιδιοκτησιών που θα προκύψουν με την όλως, όμως, αναιτιολόγητη και μη εμπεριστατωμένη εκτίμηση ότι ο ισόγειος όροφος θα αποκτήσει αξία 25.000 ευρώ και κάθε οριζόντια ιδιοκτησία του πρώτου ορόφου αξία 35.000 ευρώ έκαστη, αν και δεν αναφέρει ότι το επίκοινο που βρίσκεται σε ορεινό όγκο, παρουσιάζει αγοραστικό ενδιαφέρον. Το μόνο δε που αναφέρει για την εν λόγω εκτίμησή του στο τέλος των συμπερασμάτων της πραγματογνωμοσύνης του είναι ότι ο κάθε συγκύριος θα γίνει κύριος μιας ανεξάρτητης οριζόντιας ιδιοκτησίας την οποία θα μπορεί να χρησιμοποιεί όπως επιθυμεί, ότι ακίνητα μικρότερης επιφάνειας συντηρούνται ευκολότερα από οικονομικής άποψης, ενώ, τέλος, αναφέρει ότι τέτοιες μικρές οριζόντιες ιδιοκτησίες, ειδικά σε περιοχές τουριστικού ενδιαφέροντος (που σε τέτοια περίπτωση θα παρουσίαζε και έντονο αγοραστικό ενδιαφέρον) όπως η περιοχή του ………., μπορούν να αξιοποιηθούν και ως ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης με συμφέρουσα επιχειρηματική δραστηριότητα, αν και η εν λόγω περιοχή δεν προέκυψε ότι παρουσιάζει μισθωτικό ενδιαφέρον, ούτε παρατίθενται στοιχεία ότι στην εν λόγω περιοχή λειτουργούν πλήθος τέτοιων ακινήτων και δη κατοικιών που διατίθενται για τον ως άνω σκοπό. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν ήθελε προκύψει ότι στην περιοχή υφίστανται τέτοια ακίνητα που χρησιμοποιούνται ως τουριστικά καταλύματα, προκειμένου το συγκεκριμένο ακίνητο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τέτοιο, ενόψει των ως άνω χαρακτηριστικών του και ιδιαίτερα της εξωτερικής του κατάστασης, αλλά και των απαιτήσεων των μέσων πελατών για ενοικίαση τουριστικού καταλύματος, θα πρέπει να δαπανηθούν επιπλέον ποσά ώστε να δύναται να προσελκύσει πελάτες. Επιπροσθέτως, ο ίδιος ο ως άνω πραγματογνώμονας, αναφέρει ότι το όλο κτίριο, παρότι κατασκευάστηκε σε οικισμό που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός, είναι συμβατικής κατασκευής χωρίς ιδιαίτερα καλαίσθητα στοιχεία και ότι ο ισόγειος όροφος είναι μεν ανακαινισμένος, αλλά κατασκευασμένος από λιθοδομή και προ του έτους 1955. Οι ως άνω όμως εργασίες που απαιτούνται προκειμένου να προκύψουν τρεις αυτοτελείς ιδιοκτησίες δεν μπορούν να προσδώσουν ούτε «καλαισθησία» ούτε να «εξαλείψουν» την παλαιότητα κατασκευής του όλου κτιρίου, ώστε με αυτές να εκτοξευθεί η αξία του σχεδόν κατά το διπλάσιο.

[Ασύμφορο Αυτούσιας Διανομής με Σύσταση Οριζοντίων Ιδιοκτησιών]

Ενόψει δε όλων των προαναφερομένων, το δικαστήριο κρίνει ότι οι ως άνω οριζόντιες ιδιοκτησίες που θα διαμορφωθούν μετά της αναλογίας αυτών επί του οικοπέδου και του ως άνω τρόπου διαμόρφωσής τους, δεν θα ξεπερνούν σε αξία, όσο αφορά τις δύο αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες του πρώτου ορόφου, αυτή των 25.000 ευρώ έκαστη, του δε ισογείου ορόφου αυτή των 18.000 ευρώ. Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω, η πραγματική αξία του διανεμητέου ακινήτου στην υφιστάμενη κατάσταση, ανέρχεται σε 54.000 ευρώ και η πραγματική αξία αυτής εφόσον δημιουργηθούν οι ως άνω οριζόντιες ιδιοκτησίες μετά της αναλογίας αυτών επί του οικοπέδου και του ως τρόπου διαμόρφωσής τους, θα ανέλθει σε 68.000 (18.000 + 25.000 + 25.000) και συνεπώς θα επέλθει αύξηση της αξίας του επικοίνου διανεμητέου ακινήτου κατά 14.000 ευρώ (68.000 - 54.000).

Κατόπιν των ανωτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι η αυτούσια διανομή του κοινού πιο πάνω ακινήτου σε τρία μέρη ανάλογα με τις ιδανικές μερίδες των διαδίκων κοινωνών με τη σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας είναι μεν πολεοδομικά και τεχνικά εφικτή, πλην όμως είναι οικονομικά ασύμφορη για τους διαδίκους κοινωνούς, αφού, όπως προεκτέθηκε, το κόστος για τη διαμόρφωση του επικοίνου ακινήτου σε τρεις ανεξάρτητες και οριζόντιες ιδιοκτησίες, απαιτεί σημαντική δαπάνη συνολικού ποσού τουλάχιστον 25.000 ευρώ, που υπερβαίνει κατά πολύ την αύξηση της συνολικής αξίας του ακινήτου, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι ενόψει του ότι ο ισόγειος όροφος θα είναι μικρότερης ως άνω αξίας από τα δύο διαμερίσματα του πρώτου ορόφου, θα έπρεπε να καταβληθεί από εκείνους που θα λάμβαναν τις δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες του πρώτου ορόφου και επιπλέον ποσό σε εκείνον που θα λάμβανε τον ισόγειο όροφο, προς εξίσωση των μερίδων. Εξάλλου, η προτεινόμενη από τον πραγματογνώμονα ………. λύση περί επιβάρυνσης του συνολικού ποσού της δαπάνης κατά ποσοστό 50% από τους συγκύριους που θα λάβουν τις δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες του πρώτου ορόφου δεν αποτελεί τρόπο εξίσωσης μερίδων. Άλλωστε, σε μια τέτοια περίπτωση, εκείνοι εκ των συγκυρίων που θα λάμβαναν τον πρώτο όροφο, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που θα προέκυπταν θα είχαν αξία 25.000 ευρώ ο ισόγειος όροφος και 35.000 ευρώ έκαστο διαμέρισμα του πρώτου ορόφου και ότι η όλη δαπάνη θα ήταν αυτή των 22.000 ευρώ, θα έπρεπε να δαπανήσουν από 11.000 ευρώ έκαστος, ενώ η διαφορά της αξίας του ισογείου ορόφου από τα διαμερίσματα του πρώτου ορόφου, θα ήταν της τάξεως των 10.000 ευρώ.

[Αδυναμία Σύμπραξης των Διαδίκων]

Επιπροσθέτως, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν προέκυψε, ότι οι συγκύριοι του ακινήτου, εκ των οποίων μάλιστα, ο μεν ενάγων διαμένει μόνιμα στη ………., ο δε πρώτος εναγόμενος στη ………. και οι σχέσεις των οποίων είναι διαταραγμένες, δύναται να συμπράξουν ώστε να καταβληθεί η προαναφερθείσα σημαντική δαπάνη.

[Μόνος Εφικτός Τρόπος Διανομής η Πώληση του Ακινήτου με Πλειστηριασμό]

Με βάση τα προαναφερόμενα, το δικαστήριο κρίνει ότι ο μόνος εφικτός για τους διαδίκους τρόπος διανομής είναι η πώληση αυτού με πλειστηριασμό και συνεπώς, το αίτημα του δεύτερου εναγομένου και ήδη εκκαλούντος για αυτούσια διανομή αυτού με σύσταση οριζοντίων ιδιοκτησιών, κρίνεται αβάσιμο και απορριπτέο. Συνεπώς η εκκαλουμένη απόφαση που κατέληξε στην ίδια κρίση έστω και με εν μέρει διαφορετική και ελλιπή αιτιολογία, που αντικαθίσταται και συμπληρώνεται αντίστοιχα με την παρούσα, ορθά κατά αποτέλεσμα έκρινε και συνεπώς η υπό κρίση έφεση πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη. Τα δικαστικά έξοδα μεταξύ του πρώτου εφεσίβλητου και του εκκαλούντος (καθότι ο δεύτερος εφεσίβλητος δεν παραστάθηκε και δεν υποβλήθηκε σε έξοδα) του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει να συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων λόγω της συγγενικής τους σχέσης (αδέλφια) κατ' άρθρο 179 εδ α'ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό. Τέλος, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ 3 εδ τελευταίο ΚΠολΔ , να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου της έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο και να οριστεί, σύμφωνα με όσα ειδικότερα αναφέρονται στο διατακτικό, το προβλεπόμενο παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας κατά της παρούσας απόφασης εκ μέρους του απολειπομένου δεύτερου εφεσίβλητου (άρθρα 501, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του δεύτερου εφεσίβλητου και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

ΟΡΙΖΕΙ το παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους του απολειπομένου δεύτερου εφεσίβλητου στο ποσό των διακοσίων ενενήντα (290) ευρώ.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ' ουσίαν.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας μεταξύ του εκκαλούντος και του πρώτου εφεσίβλητου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του με κωδικό ………. e- παραβόλου της έφεσης, στο Δημόσιο Ταμείο.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στη Λάρισα, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 7 η Οκτωβρίου 2024, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων, παρουσία της γραμματέως, υπογεγραμμένης της παρούσας κατ' άρθρο 304 παρ. 2 και 306 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ, από τη Διευθύνουσα το Εφετείο Λάρισας ………., Πρόεδρο Εφετών, καθόσον η Δικαστής ………., Εφέτης, που εξέδωσε την απόφαση, μετατέθηκε και αναχώρησε από το παρόν Δικαστήριο.