Απόφαση Νόμου Κατσέλη

Απόφαση 1765/2019 Ειρ Θεσ (Νόμος Κατσέλη)

Τετραμελής οικογένεια με δύο τέκνα. Μικροέμπορος εμπειροτεχνίτης. Δέχεται την αίτηση. Εξαιρεί από την εκποίηση την κύρια κατοικία, ποσοστά σε αγροτεμάχια και ΙΧΕ όχημα. Διατάσσονται καταβολές 40.003,20€ έναντι οφειλής 124.795,26€. Κούρεμα 70% περίπου.

Στην παρακάτω υπόθεση Νόμου Κατσέλη που χειρίστηκε το γραφείο μας άλλη μία τετραμελής οικογένεια διέσωσε την κύρια κατοικίας της από την εκποίηση και ρύθμισε τις οφειλές της με μικρές μηνιαίες δόσεις προς τους δανειστές της και υψηλό κούρεμα επί της συνολικής οφειλής της.

Ειδικότερα, ο σύζυγος ήταν ελεύθερος επαγγελματίας εμπειροτεχνίτης με ασταθές μηνιαίο εισόδημα και η σύζυγος ιδιωτική υπάλληλος. Η οικογένεια είχε επίσης δύο τέκνα ηλικίας 14 και 20 ετών.

Οι σύζυγοι είχαν κατά 50% έκαστος στην κυριότητά τους κύρια κατοικία, την οποία ζήτησαν να διασωθεί από την εκποίηση. Επίσης ο σύζυγος διέθετε αρκετά μικρά ποσοστά κυριότητας εξ αδιαιρέτου σε αγροτεμάχια, καθώς και ένα επαγγελματικό όχημα.

Οι δανειακές τους υποχρεώσεις προέρχονταν αποκλειστικά από τα δάνεια για την αγορά της κύριας κατοικίας τους από μία μόνο πιστώτρια με επιδότηση του επιτοκίου από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας.

Ο σύζυγος κρίθηκε μικροέμπορος και ως εκ τούτου ότι πληρούσε την τυπική προϋπόθεση έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας προκειμένου να υπαχθεί στις ευεργετικές διατάξεις του Ν. 3869/2010. Ειδικότερα, αν και οι τζίροι που εμφάνιζε ήταν υψηλοί, λόγω της αγοράς υλικών από την πλευρά του με σκοπό τη μεταπώληση, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι αυτό δεν συνιστούσε κώλυμα για τη ρύθμιση των οφειλών του, εφόσον η αγορά και μεταπώληση των υλικών δεν του απέφερε κέρδος, καθώς γινόταν αποκλειστικά για την επίτευξη καλύτερης τιμής για λογαριασμό των πελατών του, επειδή ο ίδιος γνώριζε και διατηρούσε καλές σχέσεις με τους προμηθευτές. Περαιτέρω, δεν απασχολούσε προσωπικό και το κέρδος που αποκόμιζε από την εργασία του συνίστατο αποκλειστικά την αμοιβή του σωματικού του κόπου.

Το Δικαστήριο δέχθηκε την αίτησή μας. Η κύρια κατοικία της οικογένειας, τα ποσοστά κυριότητας εξ αδιαιρέτου του συζύγου στα αγροτεμάχια, καθώς και το επαγγελματικό του όχημα, εξαιρέθηκαν από την εκποίηση. Επίσης το Δικαστήριο αναγνώρισε ως μηνιαίο εισόδημα των αιτούντων το ποσό των 1.359,25€ και εκτίμησε τις μηνιαίες βιοτικές τους ανάγκες στο ποσό των 1.100,00€. Σε αυτό το πλαίσιο έκρινε ότι το ζευγάρι μπορούσε να καταβάλλει προς την πιστώτριά του το συνολικό ποσό των 200,00€ μηνιαίως περίπου.

Ειδικότερα, έκαστος των αιτούντων διατάχθηκε να καταβάλλει προς την πιστώτριά τους το ποσό των 100,00€ για 60 μήνες (6.000,00€) άτοκα, δηλαδή 12.000,00€ και οι δύο μαζί σε 5 χρόνια. Εν συνεχεία, για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους από την εκποίηση, διατάχθηκε να καταβάλλει έκαστος το ποσό των 116,68€ για 120 μήνες (14.001,60€), δηλαδή 28,000,00€ περίπου και οι δύο μαζί σε 10 χρόνια. Συνολικά θα καταβάλλουν προς τη δανείστριά τους και οι δύο μαζί το ποσό των 40.000,00€ περίπου σε 15 χρόνια έναντι συνολικής αρχικής οφειλής 124.795,26€ περίπου. Το ποσοστό του κουρέματος ανήλθε σε 70% περίπου (85.000€ μείωση επί της συνολικής οφειλής).

Μετά τη θετική έκβαση της υπόθεσης, το ζευγάρι μπορεί να συνεχίσει την οικογενειακή, οικονομική και κοινωνική του ζωή με ασφάλεια χωρίς να φοβάται την εκποίηση των περιουσιακών του στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της κύριας κατοικίας του, και χωρίς ταυτόχρονα να υποχρεωθεί στην ανέχεια για να αποπληρώσει την πιστώτριά του.

Η παρακάτω είναι μία από τις δεκάδες θετικές αποφάσεις που έχει επιτύχει το δικηγορικό μας γραφείο στο πλαίσιο του Νόμου Κατσέλη. Αν και η προστασία της κύριας κατοικίας δεν είναι πλέον εφικτή μέσω του Ν. 3869/2010, το γραφείο μας ασχολείται και με εξωδικαστικές ρυθμίσεις επιτυγχάνοντας εξαιρετικά αποτελέσματα, καθώς και με τον νέο Ν.4605/2019, που ουσιαστικά αντικατέστησε τον Νόμο Κατσέλη. Μπορείτε να πατήσετε εδώ για να συμπληρώσετε online τη φόρμα επιλεξιμότητας του άρθρου 71 του Ν.4605/2019 και να δείτε ακριβώς μετά συμπλήρωσή της (το αποτέλεσμα εξάγεται αυτόματα), εάν πληροίτε τα κριτήρια υπαγωγής στις ευεργετικές διατάξεις του. Επίσης το δικηγορικό μας γραφείο ασκεί και εφέσεις κατά απορριπτικών αποφάσεων Νόμου Κατσέλη. Μπορείτε να πατήσετε εδώ για να συμπληρώσετε την ειδική φόρμα και να λάβετε στο email σας μία πρώτη εκτίμηση για την υπόθεσή σας μετά την έκδοση απορριπτικής απόφασης. Τέλος, δείτε τα στοιχεία επικοινωνίας μας πατώντας εδώ.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

Ν.3869/2010

Αριθμός 1765/2019

ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Ειρηνοδίκη ….. που ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Ειρηνοδικείου και τη Γραμματέα …...

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 07 Δεκεμβρίου 2018, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ: 1. Του …..και 2. Της….., αμφοτέρων κατοίκων Θεσσαλονίκης ….., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Αθανάσιου Ρόζου (Α.Μ.: 8229 Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΜΕΤΕΧΟΥΣΩΝ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΡΙΩΝ [οι οποίες κατέστησαν διάδικοι μετά από νόμιμη κλήτευσή τους (άρθρο 5 παρ. 1 Ν.3869/2010 ως ισχύει και 748 παρ. 3 του ΚΠολΔ)]: 1. Του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «…...», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν παραστάθηκε. 2. Του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «…..», που εδρεύει στον ….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν παραστάθηκε.

Οι αιτούντες με την από 12-12-2013 και με αριθμό κατάθεσης ….. αίτησή τους (υπ’ αριθμ. ….. γραμμάτιο είσπραξης του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης) που απευθύνεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτήν.

Για τη συζήτηση της παραπάνω αίτησης ορίσθηκε δικάσιμος με την αμέσως ανωτέρω πράξη η 27-05-2021. Ωστόσο, μετά τον αυτεπάγγελτο επαναπροσδιορισμό της με βάση την υπ’ αριθμ. ….. πράξη επαναπροσδιορισμού συζήτησης του Δικαστηρίου αυτού, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. Α υποπαρ. Α.4 άρθρου 2 παρ. 4 του Ν.4336/2015, ορίστηκε δικάσιμος η 25-10-2017 και κατόπιν αναβολής η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας (νέος αριθμός κατάθεσης: 2565/2017).

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, μετά την εκφώνησή της από το σχετικό πινάκιο, ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αιτούντων ανέπτυξε προφορικά τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις που κατέθεσε στο ακροατήριο.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η από 12-12-2013 και με αριθμό κατάθεσης ….. αίτηση (του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν.3869/2010) των ….., σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2 του κεφ. Α’ της υποπαρ. Α4 της παρ. Α του μέρους Β’ του Ν.4336/2015, κατόπιν της υπ’ αριθ. ….. πράξης, περί αυτεπάγγελτου επαναπροσδιορισμού συζήτησης, της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία η συζήτηση αυτής επαναπροσδιορίσθηκε αυτεπαγγέλτως και ορίσθηκε για τη δικάσιμο της 25-10-2017 και κατόπιν αναβολής για τη αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.

Από τις υπ’ αριθμ. ….. εκθέσεις επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ….., που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι αιτούντες, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της ….., επιδόθηκε στις καθ’ ων αντίστοιχα, εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προθεσμίας των δεκαπέντε (15) ημερών από την κατάθεση της αίτησης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.1 εδαφ. α’ του Ν.3869/2010, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 13 του Ν.4161/2013 και ίσχυε για την υπό κρίση αίτηση. Μετά την ως άνω επίδοση, οι ανωτέρω κατέστησαν διάδικοι εκ του νόμου, διότι, όπως στην περίπτωση του άρθρου 748 παρ. 3 του ΚΠολΔ, στο πλαίσιο της εκούσιας δικαιοδοσίας, έχει ήδη κριθεί ότι ο τρίτος μετά την κλήτευσή του, καθίσταται διάδικος (ΟλΑΠ 974/1980 ΝοΒ 29.294), για την ταυτότητα του νομικού λόγου, καθίσταται διάδικος και ο υποχρεωτικά καλούμενος πιστωτής και εγγυητής, υπό τους όρους και δυνάμει της διάταξης του άρθρου 5 παρ. 1 εδ. α’ του Ν.3869/2010 (ΕιρΠατρ 40/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από την ηλεκτρονική αλληλογραφία του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης προς τους ανωτέρω διαδίκους, η οποία εμπεριέχεται στο φάκελο της δικογραφίας, προκύπτει ότι η υπ’ αριθμ. ….. πράξη προσδιορισμού δικασίμου κοινοποιήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σ’ αυτούς [άρθρο 2 παρ. Α υποπαρ. Α.4 του άρθρου 2 παρ. 4 ίου Ν.4336/2015 (ΦΕΚ Α’ 94/14.08.2015)]. Αφού οι προαναφερόμενοι διάδικοι δεν εμφανίστηκαν στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το οικείο πινάκιο, πρέπει να δικαστούν ερήμην (271, 741 ΚΠολΔ), ενόψει του ότι και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο, μετά την αναβολή της συζήτησης, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (226 παρ. 4 εδ. δ’, 741 ΚΠολΔ). Το Δικαστήριο, ωστόσο, θα προχωρήσει στην έρευνα της υπόθεσης σαν να είχαν εμφανισθεί (αιτιολογική έκθεση του Ν.4335/2015, άρθρο 1, Γενικό μέρος, παρ. VII, αρ. 7, άρθρο 754 ΚΠολΔ).

Με την υπό κρίση αίτηση, όπως το περιεχόμενό της διορθώθηκε και συμπληρώθηκε παραδεκτά (άρθρα 224, 236, 741, 745 και 751 ΚΠολΔ), με προφορική δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου των αιτούντων, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, αλλά και με τις κατατεθείσες επί της έδρας προτάσεις τους, οι αιτούντες, επικαλούμενοι ότι έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους προς τις καθ’ ων η αίτηση πιστώτριες, που αναφέρονται (οι οφειλές) στην περιεχόμενη στην αίτηση αναλυτική κατάσταση, ζητούν τη διευθέτησή τους από το Δικαστήριο, ώστε να επέλθει μερική απαλλαγή τους από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο των χρεών τους έναντι των προαναφερόμενων πιστωτριών, και την εξαίρεση της κύριας κατοικίας τους από την εκποίηση, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που υποβάλλουν, αφού ληφθούν υπόψη η περιουσιακή και οικογενειακή τους κατάσταση, όπως την εκθέτουν στην αίτησή τους.

Με το παραπάνω περιεχόμενο, η αίτηση αρμόδια φέρεται στο καθ’ ύλη και κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο για συζήτηση, κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας των άρθρων 741 επ. ΚΠολΔ (άρθρο 3 Ν.3869/2010). Μετά την τροποποίηση των άρθρων 2 και 4 του Ν.3869/2010 από το Ν.4161/2013, για τις αιτήσεις οι οποίες κατατέθηκαν μετά τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου (ΦΕΚ Α’ 143/14-6-2013): α) η προδικασία απόπειρας συμβιβασμού με προσφυγή στη διαμεσολάβηση είναι δυνητική (άρθρο 2 παρ. 1 Ν.3869/2010 ως τροποποιήθηκε με το άρθρο 11 παρ. 2 Ν.4161/2013), ενώ εξάλλου β) δυνητική και μόνο προς διευκόλυνση του προδικαστικού συμβιβασμού -όχι ως στοιχείο παραδεκτού- είναι και η προσκόμιση των συνοδευτικών της αίτησης εγγράφων και της υπεύθυνης δήλωσης που προβλέπονται στο άρθρο 4 παρ. 1-2 Ν.3869/2010 ως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 παρ. 1 Ν.4161/2013. Τα παραπάνω συνοδευτικά της αίτησης έγγραφα των συγκεκριμένων αιτούντων, σχετικά με την περιουσία, τα εισοδήματα, τους πιστωτές τους και τις απαιτήσεις αυτών, όπως επίσης και η προβλεπόμενη από το νόμο υπεύθυνη δήλωσή τους, κατατέθηκαν στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, όπως προκύπτει από το φάκελο της δικογραφίας, αλλά δεν προκύπτει η ημερομηνία υποβολής τους. Το πρώτο των καθ’ ων πιστωτικό ίδρυμα δεν κατέθεσε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, εγγράφως κι εμπροθέσμως (εντός μηνός από την επίδοση), τις απόψεις του, κατ’ άρθρο 5 παρ. 1 Ν.3869/2010 ως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 Ν.4161/2013, δηλώνοντας ότι δεν συναινεί και δεν αποδέχεται το σχέδιο ρύθμισης οφειλών των αιτούντων, παρόλα αυτά θεωρείται σαν να απάντησε αρνητικά, καθώς δεν τεκμαίρεται πλέον η συμφωνία της με το σχέδιο ρύθμισης οφειλών των αιτούντων (Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, 2014, σελ. 171, 173), ελλείψει της υποβολής εκ μέρους της παρατηρήσεων επί της αίτησης (όπως ίσχυε με το άρθρο 5 παρ. 2 Ν.3869/2010, πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 13 Ν.4161/2013), ενώ το δεύτερο των καθ’ ων κατέθεσε εμπρόθεσμα τις παρατηρήσεις του με το ανωτέρω αρνητικό περιεχόμενο, συνεπώς δεν επήλθε συμβιβασμός κι επικύρωση του σχεδίου αυτού, κατ’ άρθρο 5 Ν.3869/2010 ως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 Ν.4161/2013, ούτε όμως κατ’ άρθρο 7 Ν.3869/2010 ως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 Ν.4161/2013. Περαιτέρω, δεν εκκρεμεί άλλη αίτηση για ρύθμιση των χρεών των αιτούντων στο Δικαστήριο αυτό ή άλλο Ειρηνοδικείο της χώρας ούτε έχει απορριφθεί προγενέστερη αίτησή τους για ουσιαστικούς λόγους, όπως διαπιστώθηκε μετά από αυτεπάγγελτο έλεγχο κατ’ άρθρο 13 παρ. 2 του Ν.3869/2010 (υπ’ αριθμ. ….. βεβαιώσεις του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης). Επίσης, οι αιτούντες υπέβαλαν εμπρόθεσμα (ήτοι μέχρι και την 30-06-2016 σύμφωνα με τον Ν.4384/2016) στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου τα δικαιολογητικά για την επικαιροποίηση των στοιχείων της εκκρεμούς κατά την έναρξη ισχύος του Ν.4336/2015 (19-08- 2015) αίτησής τους (σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. Α υποπαρ. Α.4 άρθρου 2 παρ. 1 του Ν.4336/14-8-2015), όπως αυτά καθορίστηκαν από την 8986 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β’ 2208/14-10-2015). Κατά τα λοιπά, η αίτηση είναι πλήρως ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 5, 6 παρ. 3, 8 και 9 του Ν.3869/2010, όπως οι ανωτέρω διατάξεις συμπληρώθηκαν και τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις του Ν.4161/2013 (ΦΕΚ Α’ 143/14-06-2013), αλλά και με τις διατάξεις των άρθρων 56-68 του Ν.4549/2018 (ΦΕΚΑ’ 105/14-06-2018), οι οποίες σύμφωνα με το άρθρο 68 του ίδιου νόμου, καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του (14-06-2018, άρθρο 131) αιτήσεις. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι το άρθρο 8 παρ. 2, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 2 παρ. Α υποπαρ. Α.4 άρθρο 1 παρ. 17 του Ν.4336/2015 (ΦΕΚ Α’ 94/14-08-2015), καταλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. Α υποπαρ. Α.4 άρθρο 2 παρ. 5 και άρθρο 4 του Ν. 4336/2015, τις αιτήσεις που υποβάλλονται μετά την έναρξη ισχύος του (19-08-2015) και ως εκ τούτου, για τις παλαιότερες αιτήσεις, όπως εν προκειμένω, ισχύουν οι διατάξεις του Ν.4161 /2013. Μη νόμιμα, ωστόσο, είναι τα εξής αιτήματα: α) να επικυρωθεί το σχέδιο διευθέτησης κατ' άρθρο 7 του Ν.3869/2010, αφού η επικύρωση του σχεδίου διευθέτησης ή η επικύρωση του τροποποιημένου από τους διαδίκους, κατ’ άρθρο 7 του Ν.3869/2010, σχεδίου, δεν αποτελεί αντικείμενο της αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν.3869/2010, αλλά νόμιμη συνέπεια της ελεύθερης συμφωνίας των διαδίκων, στην περίπτωση που κανένας πιστωτής δεν προβάλλει αντιρρήσεις για το αρχικό ή το τροποποιημένο σχέδιο διευθέτησης οφειλών ή συγκατατίθενται όλοι σε αυτό, οπότε ο Ειρηνοδίκης, αφού διαπιστώσει την κατά τα ως άνω επίτευξη συμβιβασμού, με απόφασή του επικυρώνει το σχέδιο ή το τροποποιημένο σχέδιο, το οποίο από την επικύρωσή του αποκτά ισχύ δικαστικού συμβιβασμού. Το Δικαστήριο στο δικονομικό στάδιο από την κατάθεση της αίτησης στη Γραμματεία του Δικαστηρίου μέχρι τη συζήτηση δεν έχει την εξουσία να υποχρεώσει σε συμβιβασμό τους διαδίκους ή τους πιστωτές και συνεπώς το εν λόγω αίτημα δεν έχει νόμιμη βάση (ΕιρΑργ 93/2017, ΕιρΑαμ 253/2017, ΕιρΧαν 282/2017, ΕιρΚορίνθου 89/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), β) να αναγνωριστεί ότι οι αιτούντες απαλλάσσονται από το υπόλοιπο των χρεών τους μετά την τήρηση από μέρους τους των όρων της ρύθμισης, το οποίο αλυσιτελώς και πρόωρα προβάλλεται, διότι η πιστοποίηση της απαλλαγής γίνεται μετά τη λήξη της ρύθμισης και μετά από αίτηση του οφειλέτη στο Ειρηνοδικείο, ενώ είναι και περιττό, δεδομένου ότι η απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη προβλέπεται απευθείας από το νόμο ως αυτοδίκαιο αποτέλεσμα της κανονικής εκτέλεσης των υποχρεώσεων που του επέβαλε η απόφαση (άρθρο 11 παρ. 1 Ν.3869/2010, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 64 παρ. 1 του Ν.4549/2018). Άλλωστε, εν προκειμένω, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 69 ΚΠολΔ, ώστε να θεωρηθεί ότι η πρόωρη δικαστική προστασία ζητείται επιτρεπτώς (ΕιρΠολυγ 64/2014, ΕιρΚορ 89/2013, ΕιρΚαβ 161/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), γ) να εξαιρεθεί της εκποίησης η λοιπή, πλην της κύριας κατοικίας, περιουσία τους, καθώς από τη ρύθμιση του νόμου προκύπτει ότι σε εξαίρεση από την εκποίηση υπόκειται μόνο η πρώτη κατοικία, ενώ κατά κανόνα η λοιπή περιουσία του οφειλέτη οδηγείται σε ρευστοποίηση για την ικανοποίηση των πιστωτών. Το αντίθετο συμβαίνει για πρακτικούς λόγους αν πρόκειται για περιουσιακό στοιχείο απρόσφορο προς εκποίηση όπως είναι π.χ. αγροτικό ή αστικό ακίνητο, στο οποίο ο οφειλέτης έχει μικρό ποσοστό συγκυριότητας, ή όταν δεν είναι καθαροί οι τίτλοι του κ.λπ. Σε μια τέτοια περίπτωση φαίνεται από την αρχή απρόσφορη ή ασύμφορη η ρευστοποίηση ενός τέτοιου περιουσιακού στοιχείου. Τέτοια προσπάθεια θα προκαλέσει μάλλον δαπάνες χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα (Αθ. Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων με βάση το Ν.3869/2010 μετά τις επελθούσες νομοθετικές μεταβολές - Συμπλήρωμα στην 4η έκδοση έτους 2016, 1η έκδ. 2018, σελ. 137-138). Άλλωστε, το Δικαστήριο, κρίνοντας κατά τη στάθμιση των εκατέρωθεν συμφερόντων, μπορεί να προκρίνει ως συμφέρουσα τη διατήρηση ενός περιουσιακού στοιχείου από τον οφειλέτη, καθόσον ωφελεί αυτόν περισσότερο, σε σύγκριση με το όφελος των πιστωτών και τη ζημία του οφειλέτη σε περίπτωση που το στερηθεί αυτός. Εξάλλου, το ίδιο επιτάσσει και η αρχή της αναλογικότητας, η οποία τριτενεργεί και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών, κατ' άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος (ΜΠρΝαξ 46/2017, ΜΠρΛαμ 101/2015, ΜΠρΚαβ 194/2015, ΜΠρΚορινθ 187/2014, ΜΠρΘεσ 402/2014 άπασες στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ο οφειλέτης έχει το βάρος να αποδείξει ότι η εκποίηση για το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο δεν εξυπηρετεί επαρκώς τα συμφέροντα των πιστωτών. Συνεπώς, αίτημα του οφειλέτη για εξαίρεση από τη ρευστοποίηση δεν δεσμεύει το δικαστήριο, σε αντίθεση με ανάλογο αίτημα για την εξαίρεση της κύριας κατοικίας του (Αθ. Κρητικός, ό.π., σελ. 401, Γρ. Κομπολίτης, Εισήγηση στην ημερίδα ΔΣ Πύργου της 06-06-2015, ΜΠρΑΘ 722/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επομένως, πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα μετά και την καταβολή των νόμιμων τελών της συζήτησης απ’ τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αιτούντων (υπ’ αριθμ. ….. γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης).

Από την ανωμοτί εξέταση του αιτούντος που έγινε νόμιμα και περιλαμβάνεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, καθώς και από όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, καθώς και εκείνα που απλώς προσκομίζονται στο Δικαστήριο χωρίς να γίνεται επίκλησή τους [παραδεκτά όπως προκύπτει από τα άρθρα 744 και 759 παρ. 3 ΚΠολΔ (Βαθρακοκοίλης, ΕρμΚΠολΔ, άρθρο 759, αρ. 5 και ΑΠ 174/1987 ΕλλΔνη 29.129)] και, παρά την ενδεχόμενη μνημόνευση ορισμένων μόνον εξ αυτών κατωτέρω, συνεκτιμώνται στο σύνολο τους, χωρίς να παραλειφθεί κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της παρούσας υπόθεσης, χρήσιμα και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, σε συνδυασμό και προς τις ομολογίες των διαδίκων, οι οποίες συνάγονται από το υπό κρίση δικόγραφο, τις έγγραφες προτάσεις τους και το σύνολο των ισχυρισμών τους (άρθρα 261, 352 ΚΠολΔ), στους οποίους θα γίνει ειδική και περιοριστική μνεία κατωτέρω, τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), και την αυτεπάγγελτη έρευνα των γεγονότων (άρθρο 744 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Οι αιτούντες είναι σύζυγοι και διάγουν το 52° και 44° έτος της ηλικίας τους αντίστοιχα, έχουν δε δύο (2) τέκνα, ηλικίας 20 και 14 ετών. Ο αιτών προέβη, δυνάμει της υπ’ αριθμ. …. δήλωσης - βεβαίωσης έναρξης επιτηδευματία, σε έναρξη εργασιών με κύρια δραστηριότητα τη διάστρωση ή τοποθέτηση πλακών σε τοίχους ή δάπεδα κτιρίων ή άλλων κατασκευών λιθολαξευτών ή μαρμάρινων και δευτερεύουσες δραστηριότητες τις εσωτερικές εργασίες τοποθέτησης πλακιδίων, δαπέδων και τοίχων, εργασίες θερμομόνωσης, άλλες εργασίες μόνωσης και εξωτερικές εργασίες τοποθέτησης πλακιδίων, δαπέδων και τοίχων. Ασχολείται με αυτά τα αντικείμενα μέχρι σήμερα, ως ελεύθερος επαγγελματίας, χωρίς να απασχολεί προσωπικό, δεν διαθέτει υλικά προς μεταπώληση, απλά ορισμένες φορές τιμολογούνται στο όνομά του, επειδή είναι γνωστός στους προμηθευτές και επιτυγχάνει με τον τρόπο αυτόν καλύτερες τιμές, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυξημένος ο κύκλος εργασιών του, ενώ στην ουσία χρεώνονται στον εκάστοτε εργοδότη, και γενικότερα, η παροχή υπηρεσιών στην οποία προβαίνει δεν ενέχει κανένα στοιχείο επιχειρηματικού - εμπορικού ρίσκου και στηρίζεται αποκλειστικά στη σωματική του εργασία. Τα ανωτέρω τα αναλύει στις προτάσεις του, ενώ κατέθεσε σχετικώς και στο ακροατήριο, δεδομένα που δεν αναιρούνται από τα φορολογικά και εν γένει οικονομικά έγγραφα που προσκομίζει. Συνεπώς, ο απών, ασκώντας την παραπάνω δραστηριότητα και δη με τον τρόπο που εκτέθηκε, πρέπει να θεωρηθεί μικρέμπορος, ήτοι δεν υφίστανται τις αρνητικές συνέπειες (πτωχευτική ικανότητα) της εμπορικής ιδιότητας και δύναται να υπαχθεί στις ρυθμίσεις του Ν.3869/2010 (ΕφΑΘ 5739/2002 ΕπισκΕμπΔ 2003.190: «είναι έμπορος το φυσικό πρόσωπο που αναλαμβάνει οικοδομικές εργασίες, χρησιμοποιώντας εργατοτεχνικό προσωπικό και πρώτες ύλες, επί των οποίων συστηματικώς κερδοσκοπεί», ΕιρΣικυων 11/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ: «ο αιτών εργάζεται αυτοπροσώπως ως ηλεκτρολόγος, παρέχοντας δηλαδή την προσωπική του εργασία, χωρίς ποτέ ν’ απασχόλησε και ούτε απασχολεί ο ίδιος εργατικό προσωπικό, ενώ δεν διαθέτει και ηλεκτρολογικά προϊόντα προς μεταπώληση παρά μόνο για την άσκηση της άνω δράστηριότητάς του. Επιπλέον, δεν διαμεσολαβεί στην κυκλοφορία των οικοδομικών υλικών κατά τρόπο που να φέρει τα στοιχεία της αβεβαιότητας και του κινδύνου. Δεν υφίσταται, δηλαδή, από την πλευρά του κερδοσκοπική εκμετάλλευση των αγοραζόμενων υλών, καθώς ό,τι κέρδος αποκομίζει από αυτή τη δραστηριότητα αποτελεί αμοιβή του σωματικού του κόπου»). Σήμερα, το εισόδημά του προέρχεται από μισθωτή εργασία στην επιχείρηση του ….., ως ανειδίκευτος εργάτης δασοκομίας, ύψους 550,00 ευρώ περίπου, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες αποδείξεις πληρωμής έξι (6) μηνών, ήτοι από Μάιο του 2018 έως Νοέμβριο του 2018 (δεν προσκομίζεται η απόδειξη του Αυγούστου 2018), μαζί με το επίδομα και την αποζημίωση αδείας. Επιπλέον, ο αιτών εκμισθώνει κάποιους αγρούς που έχει στην πλήρη κυριότητά του σε ποσοστό, από τους οποίους αποκομίζει ετησίως κατά την αναλογία του ποσοστού του το συνολικό ποσό των 340,00 ευρώ, σύμφωνα με την αναλυτική κατάσταση μισθωμάτων του φορολογικού έτους 2017, ήτοι μηνιαίως 28,33 ευρώ. Τέλος, απασχολείται περιστασιακά και ως ελεύθερος επαγγελματίας, χωρίς σταθερό εισόδημα. Ενδεικτικά, κατά το έτος 2018, εξέδωσε μόνο το υπ’ αριθμ. ….. τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για τοποθέτηση πλακιδίων, ποσού 371,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ήτοι 30,92 ευρώ μηνιαίως. Η αιτούσα εργάζεται στην εταιρία «…...», ως ανειδίκευτη εργάτρια, δυνάμει σύμβασης ορισμένου χρόνου που λήγει την 20-07-2019, αλλά έχει ανανεωθεί ήδη τρεις (3) φορές, και με μηνιαίες αποδοχές ύψους 600,00 ευρώ περίπου, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες αποδείξεις πληρωμής πέντε (5) μηνών (Ιούλιος 2018 - Νοέμβριος 2018). Επίσης, από διάφορα μερεμέτια που αναλαμβάνει ο αϊτών σε γνωστούς και φίλους, καθώς και από σπίτια που καθαρίζει η αιτούσα, προστίθενται άλλα 150,00 ευρώ περίπου στο μηνιαίο τους εισόδημα, όπως αναγράφουν οι αιτούντες στις προτάσεις τους. Ως εκ τούτου, συνολικά κερδίζουν μηνιαίως το ποσό των 1.359,25 ευρώ. Επιπλέον, η αιτούσα είχε κάνει έναρξη στη ΔΟΥ Αμπελοκήπων ως επιτηδευματίας - αγρότης ειδικού καθεστώτος, την 31-12-2011, δραστηριότητα την οποία διέκοψε την 31-12- 2014, δυνάμει της υπ’ αριθμ. …. δήλωσης - βεβαίωσης διακοπής εργασιών. Κατά τα ανωτέρω έτη, η αιτούσα καλλιέργησε φιστίκια αράπικα, σε αγροτεμάχιο, εμβαδού δώδεκα (12) στρεμμάτων στην ….., τη χρήση του οποίου της παραχώρησαν δωρεάν οι γονείς της μαζί με αγροτικά μηχανήματα, ενώ δεν απασχόλησε εργατικό προσωπικό. Τα προϊόντα παραγωγής της τα πώλησε σε έμπορο, ενώ το εισόδημά της από τις ανωτέρω γεωργικές εργασίες κινήθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έλαβε δε και αγροτικές επιδοτήσεις ύψους περίπου 1.000,00 ευρώ κατ’ έτος. Η άσκηση της ως άνω δράστηριότητάς της δεν αποδεικνύεται, με βάση τα παραπάνω αναπτυχθέντα, ότι πραγματοποιήθηκε με τη μορφή οργανωμένης μονάδας, η οποία να προσδίδει σ’ αυτήν εμπορικό χαρακτήρα. Συνεπώς, η αιτούσα δεν εμποδίζεται καταρχήν να υπαχθεί στον Ν. 3869/2010, λόγω της απασχόλησης αυτής, η οποία εξακολούθησε και μετά την παύση πληρωμών της, καθώς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί έμπορος. Τέλος, ο μεγάλος υιός τους είναι σήμερα προπτυχιακός φοιτητής στο 2° έτος της Σχολής ….. του Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τις βεβαιώσεις δηλωθείσας περιουσιακής κατάστασης του 2018, σε συνδυασμό και με το υπ’ αριθμ. ….. συμβόλαιο πώλησης διαμερίσματος της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ….., οι αιτούντες έχουν ποσοστό 100% (50% εξ αδιαιρέτου έκαστος) ενός διαμερίσματος τέταρτου ορόφου, εμβαδού μικτού 93,05 τ.μ. και καθαρού 71,93 τ.μ., αποτελούμενου από δύο (2) δωμάτια, σαλόνι, κουζίνα, χωλ και λουτροαποχωρητήριο, με ποσοστό στο οικόπεδο 150,775/1000 εξ αδιαιρέτου και με δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης στο υπόγειο της οικοδομής μιας αποθήκης, εμβαδού 15,00 τ.μ., καθώς και την αποκλειστική χρήση μιας θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου στο ακάλυπτο ισόγειο (πυλωτή) της οικοδομής, έτους κατασκευής το 1994, ευρισκόμενο στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, επί της οδού …... Το ακίνητο αυτό έχει σήμερα αντικειμενική αξία ύψους 45.797,00 ευρώ (43.442,94 + 1.139,06 + 1.215,00), με βάση τα πρόσφατα (2018) φύλλα υπολογισμού αξίας ακινήτου που προσκομίζουν οι αιτούντες, υπογεγραμμένα από τη συμβολαιογράφο Θεσσαλονίκης ….. την 27-11- 2018, αποτελεί δε την κύρια κατοικία τους, της οποίας ζητούν την εξαίρεση από την εκποίηση. Επιπλέον, ο αιτών έχει το 25% της πλήρους κυριότητας στα κάτωθι αγροτεμάχια, της περιοχής ….. του Δήμου …..: α) τον υπ’ αριθμ. ΑΤ 87 αγρό, εμβαδού 24.917,00 τ.μ., β) έναν αγρό χωρίς αριθμό, εμβαδού 12.500,00 τ.μ. και γ) τον υπ’ αριθμ. ΑΤ 309 αγρό, εμβαδού 6.100,00 τ.μ. Ακόμα, έχει και το 20% της πλήρους κυριότητας ενός αγροτεμαχίου στον Δήμο ….., εμβαδού 22.812,00 τ.μ. Τέλος, ο αιτών έχει στην πλήρη κυριότητά του σε ποσοστό 100% το υπ’ αριθμ. …... φορτηγό όχημα, εργοστασίου κατασκευής …..., έτους πρώτης κυκλοφορίας 1998. Τα ανωτέρω αγροτεμάχια, τα εκμισθώνει ο αιτών, συνεπώς, τα αξιοποιεί οικονομικά, ώστε να αυξήσει το μηνιαίο του εισόδημα και ακολούθως και το εναπομείναν ποσό που θα καταβάλλει στις πιστώτριες και δεν απαιτείται η ρευστοποίησή τους. Εξάλλου, έχει ποσοστό μόνο επί αυτών, γεγονός που μειώνει την εμπορική τους αξία, με αποτέλεσμα να καθίστανται απρόσφορα για εκποίηση κατά το ποσοστό του αιτούντος, σε συνδυασμό και με τα έξοδα αυτής. Ομοίως, και η εμπορική αξία του φορτηγού του αιτούντος, λαμβανομένων υπόψη του τύπου και της παλαιότητάς του (21 χρόνων), είναι πολύ μικρή και δεν πρόκειται να προκαλέσει αγοραστικό ενδιαφέρον, ούτε να αποφέρει κάποιο αξιόλογο τίμημα, για την ικανοποίηση της πιστώτριάς του, μετά την αφαίρεση και των εξόδων της σχετικής διαδικασίας, γι’ αυτό και δεν πρέπει να διαταχθεί η κατ' άρθρο 9 παρ. 1 Ν.3839/2010 εκποίησή του.

Σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της αίτησης, γεγονός που δεν αμφισβήτησε η απολιπόμενη πιστώτρια με την κατάθεση παρατηρήσεων κατά την προδικασία, οι αιτούντες είχαν αναλάβει τα παρακάτω εμπραγμάτως εξασφαλισμένα δάνεια, των οποίων ο εκτοκισμός συνεχίζεται με το επιτόκιο ενήμερης οφειλής μέχρι το χρόνο έκδοσης της απόφασης (άρθρο 6 παρ. 3 Ν.3869/2010), ήτοι: Με το ….. καταρτίσθηκαν: α) η υπ’ αριθμ. ….. σύμβαση δανείου με επιδότηση του Ο.Ε.Κ., υπολοίπου κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα 56.347,27 ευρώ, με μηνιαία δόση 496,26 ευρώ και β) η υπ’ αριθμ. ….. σύμβαση στεγαστικού δανείου, υπολοίπου κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα 68.447,99 ευρώ, με μηνιαία δόση 235,13 ευρώ. Τα ανωτέρω ποσά προκύπτουν από την από 20-09-2013 βεβαίωση οφειλών της ως άνω καθ’ ης. Οι απαιτήσεις αυτές είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες με προσημειώσεις υποθήκης Α’ και Β’ τάξης αντίστοιχα, επί της ανωτέρω κύριας κατοικίας των αιτούντων. Το σύνολο λοιπόν των οφειλών των αιτούντων ανέρχεται κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα στο συνολικό ποσό των 124.795,26 ευρώ και η μηνιαία δόση για όλες τις οφειλές ανέρχεται στο ποσό των 731,39 ευρώ, σύμφωνα με το 10% της τελευταίας ενήμερης δόσης, που προκύπτει από την ανωτέρω βεβαίωση οφειλών. Αυτές είναι και οι κοινές οφειλές του με την αιτούσα, για τις οποίες ενέχονται εις ολόκληρον ως συνοφειλέτες.

Περαιτέρω, οι αιτούντες είχαν ήδη παύσει τις πληρωμές τους κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης, καθώς είχαν μειωθεί τα εισοδήματά τους και ειδικότερα, ετησίως το οικογενειακό τους εισόδημα ανερχόταν στο ποσό των 5.110,79 ευρώ (3.660,00 δηλωθέν εισόδημα αιτούντος - 97,50 παρακρατηθείς φόρος + 641,13 αυτοτελώς φορολογούμενα/απαλλασσόμενα από φόρο ποσά + 1.354,54 δηλωθέν εισόδημα απούσας - 642,38 ποσό πληρωμής φόρου) και μηνιαίως στο ποσό των 425,90 ευρώ (5.110,79 : 12), σύμφωνα με την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου του οικονομικού έτους 2014 (χρήση 2013). Καθίσταται, συνεπώς, εμφανές ότι το οικογενειακό τους εισόδημα, κατά τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης, δεν ήταν επαρκές για την εξυπηρέτηση των δανειακών τους υποχρεώσεων και την ταυτόχρονη κάλυψη των βιοτικών τους αναγκών. Συνεπώς, είχαν περιέλθει σε γενική και μόνιμη αδυναμία πληρωμών κατά τον χρόνο εκείνο. Σήμερα, βάσει των συνήθων συνθηκών και όρων διαβίωσης των αιτούντων, των διδαγμάτων κοινής πείρας, σύμφωνα και με τις έρευνες των οικογενειακών προϋπολογισμών (Ε.Ο.Π.) που διενεργεί η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΑΣΤΑΤ), οι οποίες δεν δύνανται να παράγουν δεσμευτική ισχύ νομοθετήματος για το Δικαστήριο, ούτε να προδιαμορφώσουν την τελική δικαστική κρίση περί του ύψους των μηνιαίων δαπανών και καταβολών, αλλά έχουν ενδεικτική ισχύ, αφού ορίζουν απλά κατευθυντήριες γραμμές (Βενιέρης/Κατσάς, Εφαρμογή του Ν.3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Φυσικά Πρόσωπα, 2016, σελ. 498), σε συνδυασμό με την οικογενειακή και οικονομική τους κατάσταση και το γεγονός ότι ο οφειλέτης ο οποίος ζητά να υπαχθεί στις ευεργετικές γι’ αυτόν διατάξεις του Ν.3869/2010, πρέπει από την πλευρά του να μειώσει στο ελάχιστο τις δαπάνες του μόνο στις απολύτως απαραίτητες για το προβλεπόμενο από το νόμο χρονικό διάστημα των τριών έως πέντε ετών (άρθρο 8 παρ. 2 Ν.3869/2010 μετά την τροποποίησή του από το άρθρο 16 παρ. 2 του Ν.4161/2013 - ΦΕΚ Α 143/14-06-2013), εκτιμάται ότι οι βιοτικές τους ανάγκες ανέρχονται στα 1.100,00 ευρώ περίπου. Ως εκ τούτου, η σχέση ρευστότητας των αιτούντων προς τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις τους είναι αρνητική υπό την έννοια ότι, μετά από την αφαίρεση των δαπανών για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών τους (κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα), η υπολειπόμενη ρευστότητα δεν τους επιτρέπει να ανταποκριθούν στον όγκο των οφειλών τους ή τουλάχιστον σε ουσιώδες μέρος τους (ΕιρΚουφ 1/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Συνεπώς, βρίσκονται σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών τους ακόμα και σήμερα. Με βάση τα παραπάνω, το ποσό που δύνανται να διαθέτουν οι αιτούντες για την κάλυψη των οφειλών τους προς την πιστώτριά τους, κατά το χρονικό διάστημα της πενταετίας (60 μήνες), ανέρχεται στα 200,00 ευρώ, το οποίο βρίσκεται εντός των οικονομικών δυνατοτήτων τους. Το ανωτέρω ποσό θα επιμεριστεί ως εξής: 100,00 ευρώ για τον αιτούντα και 100,00 ευρώ για την αιτούσα.

Όπως επομένως αποδεικνύεται από το ιστορικό που προηγήθηκε, συντρέχουν στο πρόσωπο των αιτούντων οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή τους στη ρύθμιση του Ν.3869/2010. Επιπρόσθετα, με την υπ’ αριθμ. 22034/2013 προσωρινή διαταγή που χορήγησε η Ειρηνοδίκης Θεσσαλονίκης στους αιτούντες, όρισε να καταβάλλει έκαστος εξ αυτών το ποσό των 73,13 ευρώ στην πιστώτριά τους, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης, κατ’ άρθρο 9 παρ. 2 Ν.3869/2010 για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους. Σε συμμόρφωση προς την προσωρινή αυτή διαταγή αλλά ήδη και από την κατάθεση της αίτησης, έκαστος των αιτούντων κατέβαλε συνολικά το ποσό των 4.317,12 ευρώ στην πιστώτριά τους, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες αποδείξεις/γραμμάτια είσπραξης της τελευταίας. Οι προσωρινές αυτές μηνιαίες καταβολές, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 3 και 8 παρ. 2 Ν.3869/2010, όπως αυτές προστέθηκαν με τα άρθρα 58 παρ. 2 και 61 παρ. 2 του Ν.4549/2018 και εφαρμόζονται κατά το άρθρο 68 παρ. 8 των μεταβατικών διατάξεων του τελευταίου και στις δίκες που είναι εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του (14-06-2018), όπως εν προκειμένω, πρέπει να συνυπολογιστούν ως προς το ποσό τους σ’ αυτές της πιο πάνω οριστικής ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2, ήτοι αφαιρώντας από το ποσό που ορίστηκε ως μηνιαία δόση, το ποσό που προκύπτει από το συνολικό καταβληθέν ποσό σε εκτέλεση της ως άνω προσωρινής διαταγής, διαιρούμενο δια του πλήθους των δόσεων της ρύθμισης. Σημειωτέον ότι ο συνυπολογισμός, ούτως ή άλλως, γίνεται πλέον μόνο στη ρύθμιση του άρθρου 8 παρ. 2 (άρθρο 5 παρ. 3 Ν.3869/2010, ως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 59 παρ. 2 Ν.4549/2018, σε συνδυασμό με το του άρθρο 68 παρ. 8 του Ν.4549/2018) και όχι και του 9 παρ. 2 που όρισε η ανωτέρω προσωρινή διαταγή για τους αιτούντες, σύμφωνα με τα τότε ισχύοντα (άρθρο 5 παρ. 2 Ν.3869/2010, ως ίσχυε μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 13 Ν.4161/2013). Έτσι, εν προκειμένω, από το συνολικό ποσό των 4.317,12 ευρώ που κατέβαλε έκαστος των αιτούντων στο ….. δυνάμει της ως άνω προσωρινής διαταγής, διαιρούμενο δια του πλήθους των 60 δόσεων που ορίζονται ως χρονικό διάστημα της οριστικής ρύθμισης, προκύπτει ποσό 71,95 ευρώ περίπου (4.317,12 : 60). Συνεπώς, η δόση του 8 παρ. 2 διαμορφώνεται πλέον για έκαστο των αιτούντων στο ποσό των 28,05 ευρώ (100,00 - 71,95), το οποίο θα καταβάλλει άτοκα για πέντε χρόνια (60 δόσεις) στο …., συμμέτρως κατανεμημένο στις επιμέρους απαιτήσεις της.

Η παραπάνω ρύθμιση θα συνδυαστεί με την προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 Ν.3869/2010, εφόσον υπάρχει αίτημα εξαίρεσης της κύριας κατοικίας των αιτούντων από την εκποίηση. Έτσι θα πρέπει να οριστούν μηνιαίες καταβολές για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους, για την οποία θα πρέπει να καταβάλει έκαστος μέχρι το 80% της αντικειμενικής αξίας του ποσοστού του επί του ακινήτου τους, σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 2 του Ν.3869/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 του Ν.4161/2013, το οποίο ανέρχεται σε 18.318,80 ευρώ (45.797,00 ευρώ X 80% = 36.637,60 X 50%). Η αποπληρωμή του ποσού αυτού θα γίνει εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο σταθερό επιτόκιο στεγαστικού δανείου που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, όπως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος. Θα ξεκινήσει τον πρώτο μήνα μετά τη δημοσίευση της παρούσας, ο δε χρόνος εξόφλησής του πρέπει να οριστεί σε δεκαπέντε (15) χρόνια (180 μηνιαίες δόσεις), λαμβανομένων υπόψη της συμβατικής διάρκειας αποπληρωμής του δανείου, της οικονομικής δυνατότητας των αιτούντων και της ηλικίας τους. Στο πλαίσιο, συνεπώς, της ως άνω ρύθμισης, έκαστος των αιτούντων θα πρέπει να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των 101,77 ευρώ για 180 μήνες (18.318,80 : 180). Περαιτέρω, σύμφωνα με την παράγραφο 2β άρθρου 9 Ν.3869/2010, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 62 παρ. 3 του Ν.4549/2018 και η οποία σύμφωνα με την παράγραφο 8 του άρθρου 68 των μεταβατικών διατάξεων του τελευταίου, εφαρμόζεται και στις δίκες που είναι εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του νόμου (14-06-2018): «Κατά το χρονικό διάστημα των καταβολών της παραγράφου 2 του άρθρου 8 το Δικαστήριο κατανέμει το ποσό που μπορεί να καταβάλει ο οφειλέτης μεταξύ της ρύθμισης οφειλών του άρθρου 8 και του σχεδίου διευθέτησης οφειλών του παρόντος άρθρου, διασφαλίζοντας ότι οι πιστωτές δεν θα βρεθούν χωρίς τη συναίνεσή τους σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν, στην οποία θα βρίσκονταν σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης». Με δεδομένο ότι μετά την τροποποίηση του Ν.3869/2010 με το Ν.4549/2018, δεν προβλέπεται η χορήγηση περιόδου χάριτος ανάμεσα στις δύο ρυθμίσεις του άρθρου 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2, γεγονός που επισημαίνεται και στην αιτιολογική έκθεση του ως άνω νόμου, θα πρέπει κατά το χρονικό διάστημα της ρύθμισης του άρθρου 8 να κατανεμηθούν οι δόσεις της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 και του άρθρου 9 παρ. 2 Ν.3869/2010. Μοναδική περίπτωση να συντρέχουν οι δύο ρυθμίσεις, με την ταυτόχρονη τήρηση των δύο κριτηρίων, ήτοι της μέγιστης δυνατότητας πληρωμής και της μη χειροτέρευσης της θέσης της πιστώτριας σε σχέση με το ποσό που έχει ορισθεί να λάβει ως αντάλλαγμα για τη διάσωση της κύριας κατοικίας, είναι ένα μόνο μέρος του ποσού που θα καταβάλλει έκαστος των αιτούντων κατά το χρονικό διάστημα της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2, να αφορά τη δόση του άρθρου 9 παρ. 2 και εν συνεχεία, για τα υπόλοιπα έτη της ρύθμισης για τη διάσωση της κύριας κατοικίας, να καταβάλλεται κανονικά η μηνιαία δόση που ορίστηκε ως αντάλλαγμα για τη διάσωση της κύριας κατοικίας. Στην προκειμένη περίπτωση, ορίστηκε το ποσό των 100,00 ευρώ, ως η μέγιστη μηνιαία δυνατότητα αποπληρωμής εκάστου των αιτούντων. Μετά δε τον συνυπολογισμό των καταβολών που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, η μηνιαία δόση για τη ρύθμιση του άρθρου 8 παρ. 2, ανήλθε στο ποσό των 28,05 ευρώ. Δεδομένου ότι αν λαμβανόταν υπόψη ως βάση υπολογισμού για την κατανομή των δόσεων των δύο ρυθμίσεων των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2, το ποσό των 28,05 ευρώ, δεν θα εξαντλούνταν η μέγιστη μηνιαία δυνατότητα αποπληρωμής εκάστου των αιτούντων, η οποία ορίστηκε ότι ανέρχεται στο ποσό των 100,00 ευρώ, για τα επόμενα πέντε (5) έτη της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2, θα πρέπει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, να ληφθεί υπόψη το ποσό των 100,00 ευρώ και όχι το ποσό των 28,05 ευρώ. Έτσι, από το ποσό των 100,00 ευρώ που ορίστηκε η μηνιαία ικανότητα αποπληρωμής του αιτούντος, ποσό 28,05 ευρώ, αποτελεί τη δόση για τη ρύθμιση του άρθρου 8 παρ. 2 και συνεπώς το απομένον υπόλοιπο των 71,95 ευρώ (100,00 - 28,05) μηνιαίως, αποτελεί τη δόση για τη ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2. Συνεπώς, το ποσό των 28,05 ευρώ πρέπει να καταβληθεί από έκαστο των αιτούντων κατ’ άρθρο 8 παρ. 2, συμμέτρως κατανεμημένο στις επιμέρους οφειλές τους προς την πιστώτριά τους, το οποίο θα καταβάλλεται μηνιαίως, για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών (60 μήνες), αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά την δημοσίευση της παρούσας απόφασης και εντός του πρώτου δεκαημέρου εκάστου μήνα. Όσον αφορά στη ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2, για την προστασία του ποσοστού εκάστου εξ αυτών επί της κύριας κατοικίας, θα πρέπει να καταβάλλει έκαστος μηνιαίως το ποσό των 71,95 ευρώ για το διάστημα της πενταετίας (60 μήνες), στο ….. για τις απαιτήσεις του, που είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας κατοικίας, κατά τη χρονολογική σειρά της εγγραφής τους (9 παρ. 2 εδ. δ’ Ν.3869/2010, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 85 παρ. Α8 Ν.3996/2011 και ίσχυε με τον Ν.4161/2013 σε συνδυασμό με 1272 και 1300 ΑΚ). Μετά το πέρας των πέντε (5) ετών, έκαστος των αιτούντων θα έχει καταβάλει συνολικά για τη ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2, το ποσό των 4.317,00 ευρώ (71,95 X 60), το οποίο θα πρέπει να αφαιρεθεί από το συνολικό ποσό των 18.318,80 ευρώ, που ορίστηκε ως αντάλλαγμα για τη διάσωση του ποσοστού του επί της κύριας κατοικίας. Έτσι, το αντάλλαγμα που πρέπει να καταβάλει διαμορφώνεται στο ποσό των 14.001,68 ευρώ (18.318,80 - 4.317,12). Έκαστος των αιτούντων, συνεπώς, θα πρέπει να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των 116,68 ευρώ για το εναπομείναν χρονικό διάστημα των δέκα (10) ετών (14.001,68 : 120), στο ……. Κατά τον παραπάνω τρόπο, πληρούνται αμφότερες οι βασικές αρχές που διέπουν τις δύο ρυθμίσεις, ήτοι η αρχή της μη υπέρβασης της μηνιαίας μέγιστης ικανότητας αποπληρωμής της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 και αυτή της διασφάλισης ότι η πιστώτρια των αιτούντων δεν θα βρεθεί σε χειρότερη θέση σε σχέση με το ποσό που έχει ορισθεί να λάβει ως αντάλλαγμα για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους.

Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει η αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη και να ρυθμιστούν τα χρέη των αιτούντων, με σκοπό την απαλλαγή τους με την τήρηση των όρων της ρύθμισης, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας τους από την εκποίηση, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό. Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 6 του Ν.3869/2010, ενώ δεν ορίζεται παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους των απολιπόμενων καθ’ ων, διότι η δυνατότητα άσκησης τέτοιας ανακοπής δεν παρέχεται από τον νόμο (άρθρο 14 του Ν.3869/2010).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ ερήμην των καθ’ ων η αίτηση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι στο σκεπτικό κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αίτηση και ως προς τους δύο αιτούντες.

ΡΥΘΜΙΖΕΙ τα χρέη εκάστου των αιτούντων με μηνιαίες καταβολές επί μία πενταετία, ήτοι εξήντα (60) μήνες, οι οποίες θα καταβάλλονται εντός του πρώτου δεκαημέρου κάθε μήνα, αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά την δημοσίευση της παρούσας απόφασης, συνολικού ποσού είκοσι οκτώ ευρώ και πέντε λεπτών (28,05€), στο …..., επιμεριζόμενου συμμέτρως στις απαιτήσεις του.

ΕΞΑΙΡΕΙ της εκποίησης 100% (50% εξ αδιαιρέτου για έκαστο) ενός διαμερίσματος τέταρτου ορόφου, εμβαδού μικτού 93,05 τ.μ. και καθαρού 71,93 τ.μ., αποτελούμενου από δύο (2) δωμάτια, σαλόνι, κουζίνα, χωλ και λουτροαποχωρητήριο, με ποσοστό στο οικόπεδο 150,775/1000 εξ αδιαιρέτου και με δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης στο υπόγειο της οικοδομής μιας αποθήκης, εμβαδού 15,00 τ.μ., καθώς και τη αποκλειστική χρήση μιας θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου στο ακάλυπτο ισόγειο (πυλωτή) της οικοδομής, έτους κατασκευής το 1994, ευρισκόμενο στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, επί της οδού …...

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε έκαστο των αιτούντων την υποχρέωση να καταβάλει για τη διάσωση του ποσοστού του (50%) επί της παραπάνω κύριας κατοικίας, συνολικά το ποσό των δεκαοκτώ χιλιάδων τριακοσίων δεκαοκτώ ευρώ και ογδόντα λεπτών (18.318,80€), για χρονικό διάστημα δεκαπέντε (15) ετών, ήτοι εκατόν ογδόντα (180) μηνών, το οποίο θα καταβληθεί ως εξής: 1) για το χρονικό διάστημα των πρώτων πέντε (5) ετών, ήτοι εξήντα (60) μηνών, αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά τη δημοσίευση της παρούσας και εντός του πρώτου δεκαημέρου κάθε μήνα, θα καταβάλλει το ποσό των εβδομήντα ενός ευρώ και ενενήντα πέντε λεπτών (71,95€) μηνιαίως, 2) από τον επόμενο μήνα μετά τη λήξη της πενταετίας και για δέκα (10) έτη, ήτοι εκατόν είκοσι (120) μήνες, εντός του πρώτου δεκαημέρου κάθε μήνα θα καταβάλλει το ποσό των εκατόν δεκαέξι ευρώ και εξήντα οκτώ λεπτών (116,68€) μηνιαίως. Οι παραπάνω καταβολές θα γίνουν στο …., για τις απαιτήσεις του, που είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες με προσημειώσεις υποθήκης επί της κύριας κατοικίας, κατά τη χρονολογική σειρά της εγγραφής τους, εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο σταθερό επιτόκιο στεγαστικού δανείου που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, όπως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος.

ΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στη Θεσσαλονίκη, στις….. χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

Δικηγορικό Γραφείο Αθανασίου Ρόζου και Συνεργατών

Πολυτεχνείου 39, Τ.Κ. 54626, Θεσσαλονίκη

Εξυπηρετούμε και στην Αθήνα!

                      
0
Shares
0
Shares