Χαιρετισμός του Προέδρου του ΔΣΘ κατά την έναρξη του διήμερου κοινού επιστημονικού συνεδρίου με συνδιοργανωτές τους αδελφοποιημένους δικηγορικούς συλλόγους Πάφου και Θεσσαλονίκης

03 Ιανουάριος 2011

Έντιμε κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας

Έντιμοι κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και των υπολοίπων αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες/οι οποίοι μας τιμάτε με την παρουσία σας

Αγαπητοί και εκλεκτοί συνάδελφοι, φίλοι και αδελφοί,

Σας μεταφέρω τους θερμούς, συναδελφικούς, φιλικούς και αδελφικούς χαιρετισμούς όλων των δικηγόρων της Θεσσαλονίκης, αλλά και ολόκληρου του νομικού κόσμου της πόλης μας.

Ακόμη σας μεταφέρω το θερμό συναδελφικό, φιλικό και αδελφικό χαιρετισμό του άλλοτε Προέδρου μας κ. Χαράλαμπου Νάσλα, ο οποίος για αντικειμενικούς και ανυπέρβλητους λόγους δεν μπόρεσε να παρευρίσκεται σήμερα ανάμεσά μας. Ο ίδιος, καθώς με τον εκλεκτό συνάδελφο, άλλοτε Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου της Πάφου κ. Αγάπιο Κακογιάννη, είχε πρωταγωνιστήσει στην αδελφοποίηση των δύο Συλλόγων μας θα ήθελε πολύ να βρίσκεται σήμερα, εδώ, αλλά όπως σας εξήγησα ήταν αδύνατο.

Αυτό όμως σε τίποτε δεν μειώνει τα αισθήματα αγάπης, σεβασμού και εκτίμησης που τρέφει στον παρευρισκόμενο κ. Αγάπιο Κακογιάνη, σε όλους τους μετέπειτα Προέδρους, στη διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Πάφου και σε όλα ανεξαίρετα τα μέλη του Συλλόγου σας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Θερμά σας ευχαριστούμε για τη φιλοξενία σας και τη φιλόξενη διάθεση, με την οποία μας υποδεχθήκατε, την αγάπη που μας περιβάλατε, καθώς και το ζεστό φιλικό περιβάλλον, που δημιουργήσατε για εμάς από την πρώτη στιγμή της άφιξής μας στην Κύπρο.

Συγχαίρω θερμά τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πάφου κ. Γιάννη Παπαζαχαρία καθώς και όλα τα μέλη της διοίκησης του Συλλόγου για την ανάληψη της πρωτοβουλίας για τη διοργάνωση της προκείμενης επιστημονικής διημερίδας, στο αίτημα για συνδιοργάνωση της οποίας ανταποκριθήκαμε αμέσως απο την πρώτη στιγμή με ευχαρίστηση.

Η σημερινή εκδήλωση, οφείλω να τονίσω ότι χαρακτηρίζεται απο τρία ιδιαίτερα στοιχεία:

Α . Την εδώ παρουσία παλαιών συνδικαλιστικών στελεχών του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης με πρώτο ανάμεσά τους τον άλλοτε Πρόεδρο του Συλλόγου μας κύριο Γ. Ιγνατιάδη, με τον οποίο είχα την τιμή να συνεργαστώ από τη θέση του συμβούλου για ένα μεγάλο διάστημα, αλλά και τους Γ. Αποστολίνα (άλλοτε Αντιπρόεδρο), Μανόλη Χαβάκη (άλλοτε Γεν. Γραμματέα) και Αλκιβιάδη Παναγόπουλο (επίσης άλλοτε Γεν. Γραμματέα), τους οποίους δημόσια θέλω να ευχαριστήσω διότι μας δίδαξαν συνδικαλιστικό ήθος.

Δεν εξαγόρασαν τις θέσεις τους με δημόσια αξιώματα και «οφφίκια». Κόσμησαν τοι δικηγορικό συνδικαλισμό και σήμερα κοσμούν τη μαχόμενη δικηγορία.

Αναλώθηκαν στον αγώνα για διασφάλιση αξιοπρεπών όρων άσκησης της δικηγορίας και για καλύτερη δικαιοσύνη χωρίς να ζητήσουν ή να λάβουν ανταλλάγματα.

Διατήρησαν ουσιαστικά την ανεξαρτησία της κρίσης τους – αν και είχαν και έχουν σαφείς απόψεις και διακριτές πολιτικές τοποθετήσεις – απέναντι σε οποιοδήποτε εξω-δικηγορικό κέντρο.

Αν ο ΔΣΘ σήμερα παρουσιάζει μία ιδιαίτερα εξωστρεφή εικόνα και επιδεικνύει ιδιαίτερο δυναμισμό στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, καθώς και οικονομική ευρωστία δεν οφείλεται αποκλειστικά στην παρούσα διοίκηση.

Είναι τα αποτελέσματα και της δικής τους εργώδους και ανιδιοτελούς προσπάθειας, που έχουν συσσωρευτεί προσθετικά όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Και τους ευχαριστούμε και πάλη δημόσια γι΄ αυτό.

Β . Η συνάντησή μας δεν έχει απλά κοινωνικό χαρακτήρα, που επιβεβαιώνει τους διαχρονικούς ακατάλυτους δεσμούς των δύο Συλλόγων, αλλά επιστημονικό.

Συναντιόμαστε, προβληματιζόμαστε και ανταλλάσσουμε απόψεις για επιστημονικά και επαγγελματικά πεδία , που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και έχουν επίκαιρο χαρακτήρα.

Με τον τρόπο αυτό δίνουμε ένα πιο ουσιαστικό και βαθύ περιεχόμενο στην έννοια της «αδελφοποίησης».

Οφείλω να σας εξομολογηθώ ότι αυτό ήταν και το προσωπικό μου στοίχημα , όταν ανέλαβα τη διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, δηλαδή αφενός να διευρύνω το υφιστάμενο δίκτυο επαφών με άλλους Δικηγορικούς Συλλόγους και ιδιαίτερα από τον ευπαθή χώρο της Βαλκανικής και αφετέρου να προσδώσω έναν περισσότερο πρακτικό και «ωφέλιμο» για τα μέλη μας προσανατολισμό σε αυτές τις δραστηριότητες, κατά τρόπο που να παρέχονται άμεσα οφέλη στα μέλη μας, δηλαδή εξειδικευμένες γνώσεις και πληροφορίες για το επάγγελμά μας.

Για το λόγο αυτό και μέσα στο πνεύμα αυτό προτείνω τα πρακτικά αυτής της διημερίδας να αναρτηθούν στις ιστοσελίδες και των δύο Συλλόγων και με κοινές δαπάνες να τυπωθούν και να αναπαραχθούν για να τεθούν στη διάθεση των μελών μας.

Επίσης προτείνω αυτού του είδους οι συναντήσεις με επιστημονικό-επαγγελματικό χαρακτήρα να αποκτήσουν τακτικό και περιοδικό χαρακτήρα και να πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο εναλλάξ στην Πάφο και στη Θεσσαλονίκη με επιμέλεια των δύο Συλλόγων.

Γ . Τα θέματα που έχουν επιλεγεί για τη σημερινή διημερίδα κινούνται μέσα στο ευρωπαϊκό κοινοτικό νομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να κινούμαστε κατά την ενάσκηση των επαγγελματικών μας δραστηριοτήτων αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί απέναντι στους εντολείς μας.

Και η αποτελεσματικότητα, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε είναι το βασικό κριτήριο, με βάση το οποίο κατατασσόμαστε στους «επαγγελματίες» με την ουσιαστική έννοια του όρου και όχι στους «ερασιτέχνες».

Αποτελεί υποχρέωση των Συλλόγων να διαμορφώνουν σύγχρονους επαγγελματίες προς όφελος και των ίδιων των μελών τους, όσο και προς όφελος τόσο της δικαιοσύνης, όσο και της κοινωνίας.

Κυρίες και κύριοι,

Σήμερα, 10 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ημέρα κατά την οποία , το 1948, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε ομόφωνα την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Μία από τις πιο «κλασικές» παραβιάσεις των αρχών που περιλαμβάνονται στη Διακήρυξη είναι η Τουρκική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή μέρους της Κύπρου, της οποίας τις συνέπειες καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ακόμα και σήμερα, ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλούμε.

Όσο υφίσταται διαιρεμένη ΛΕΥΚΩΣΙΑ, όσο υφίσταται διαιρεμένη ΚΥΠΡΟΣ, όσο δεν διασφαλίζεται για όλους και εμάς τους Έλληνες, πολίτες ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας από το ένα άκρο του νησιού μέχρι το άλλο, θα εξακολουθεί να υφίσταται μια ανοιχτή πληγή, ένα διαρκές στίγμα στον ανθρώπινο πολιτισμό.

Κυρίες και κύριοι,

Θα φύγουμε την Κυριακή από την Πάφο την πολυαγαπημένη, την Κύπρο, την «εναλίαν γήν» , τη «... γή της λεμονιάς, της ελιάς, των παλλικαριών...» (Γ. Σεφέρης) - τα φυλακισμένα μνήματα των οποίων επισκεφθήκαμε σήμερα- «... τη γη της αγάπης...», με την οποία μας περιβάλατε από την πρώτη στιγμή.

Θα μας διακατέχει θλίψη, θλίψη μεγάλη.

Αλλά να είστε βέβαιοι, ότι πολύ σύντομα θα συναντηθούμε!

(Πάφος, 10 Δεκεμβρίου 2010)

Υ.Γ. Τελικά, τα προεδρεία των δύο Συλλόγων συμφώνησαν ότι συναντήσεις τέτοιου χαρακτήρα θα αποκτήσουν τακτικό και περιοδικό χαρακτήρα και θα πραγματοποιούνται όχι δύο, αλλά μία φορά το χρόνο εναλλάξ στην Πάφο και στη Θεσσαλονίκη, και ότι η επόμενη συνάντηση (επιστημονική ημερίδα) θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη μέσα στο 2011 με θέματα που θα επιλέξουν από κοινού οι διοικήσεις των δύο Συλλόγων.