3064/2008 ΜΠρ Ηρακλ.: Απαγόρευση συνέχισης λειτουργίας κεραίας κινητής τηλεφωνίας που λειτουργεί 14 χρόνια με πολεοδομική έγκριση.

Συντάχθηκε απο τον/την Διαχειριστής | 08 Οκτώβριος 2008

Αριθμός Απόφασης: 3064/2317/2008

ΤΟ ΜOΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
(Διαδικασία Ασφαλιστικών μέτρων)

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Ευγενία Μπιτσακάκη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, χωρίς την σύμπραξη Γραμματέως, λόγω του κατεπείγοντος.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 23 Μαΐου 2008, για να δικάσει την επόμενη υπόθεση μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ -ΥΠΕΡ ΩΝ Η ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:

1) .. .. .. .. .. .. .., κατοίκων Ηρακλείου,
2) Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων μαθητών .. .. ..ου δημοτικού σχολείου Ηρακλείου, που παραστάθηκαν δια, πλην των 10ης, 11ου, 34ης, 51ης, που παραστάθηκαν μετά των πληρεξουσίων τους δικηγόρων Μαρίας Φλουράκη και Δημητρίου Φιλιπττάκη.

ΤΩΝ ΚΑΘ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ - ΚΑΘΩΝ Η ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:

1) .. .. .. .. .., κατοίκου Ηρακλείου, στην συμβολή της Λεωφόρου Δημοκρατίας, με τις οδούς Χρυσοστόμου και Καποδιστρίου, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Αντωνίου Επιτροπάκη.

2)Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ".. .. .. .. .. .." που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, .. .. .. .. .. και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Ιωάννη Μπροκαλάκη ο οποίος νομιμοποίησε το δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Χαλκιαδάκη.

ΤΩΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΝΤΩΝ

1... .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .8

Οι αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η με χρονολογία 7.5.2008 αίτηση τους για προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου Γ.Α. ΑΣΦ./2317/2008, και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που παραπάνω αναφέρεται, δηλώνουν δε ότι παραιτούνται του δικογράφου ως προς τον 36° των αιτούντων.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 104 Κ.Πολ.Δ., το οποίο εφαρμόζεται και στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως και την πρώτη συζητηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 105 του ίδιου Κώδικα, αν αυτός που παρίσταται ως πληρεξούσιος δεν αποδεικνύει την ύπαρξη πληρεξουσιότητας, το δικαστήριο μπορεί να ορίσει σύντομη προθεσμία για την συμπλήρωση της έλλειψης και να επιτρέψει σε εκείνον που δεν αποδεικνύει την πληρεξουσιότητα του να συμμετάσχει στη δίκη προσωρινά. Το κύρος των πράξεων που επιτράπηκαν εξαρτάται από την εμπρόθεσμη συμπλήρωση της έλλειψης. Η οριστική απόφαση δεν επιτρέπεται να εκδοθεί προτού να συμπληρωθεί η έλλειψη ή πριν να παρέλθει η προθεσμία που ορίστηκε. Αν δεν συμπληρώθηκε η έλλειψη μέσα στην προθεσμία που ορίστηκε, το δικαστήριο προχωρεί στην εκδίκαση της υπόθεσης και καταδικάζει εκείνον που παραστάθηκε χωρίς πληρεξουσιότητα να πληρώσει τα έξοδα που προκλήθηκαν από την παράσταση του αυτή.

Από το συνδυασμό αυτών των διατάξεων προκύπτει ότι, αν τελικά δεν προσκομιστεί μέσα στην προθεσμία το πληρεξούσιο έγγραφο, κηρύσσονται απαράδεκτες ή άκυρες οι πράξεις που επιχειρήθηκαν από το δικηγόρο που τις ενήργησε χωρίς να έχει πληρεξουσιότητα και δεν δικάζεται ερήμην ο διάδικος και ότι ο δικηγόρος καταδικάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο να καταβάλλει τα έξοδα που προξενήθηκαν από την παράσταση του ανεξάρτητα από τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του (βλ. Μπέη Κ.Πολ.Δ., αρθρ. 105 αριθμ. 9 και 10, Εφ.ΑΘ. 4617/1973 Αρμ. 28 298).

Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο της υπό κρίση αίτησης με αντικείμενο την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, χορηγήθηκε στους δικηγόρους των αιτούντων και των προσθέτως παρεμβαινόντων, που δεν απέδειξανν, πληρεξουσιότητα τους, προθεσμία πέντε(5) ημερών για την συμπλήρωση της έλλειψης αυτής, μετά από την προβολή εκ μέρους της δευτέρας των καθ' ων ένστασης για έλλειψη πληρεξουσιότητας. Η προθεσμία αυτή με αφετηρία την επομένη ημέρα της συζήτησης (24-5-2008), συμπληρώθηκε στις 28-5-2008. Μέσα στην προθεσμία αυτή δεν προσκομίστηκαν από τους προαναφερόμενους δικηγόρους τα νομιμοποιητικά της παράστασης τους έγγραφα όσον αφορά τους έκτη, έβδομη, δέκατο ένατο, εικοστό τρίτο, εικοστό τέταρτο, εικοστό έβδομο, τριακοστή πρώτη, τεσσαρακοστό, τεσσαρακοστή δεύτερη, τεσσαρακοστό πέμπτο, πεντηκοστή τέταρτη, πεντηκοστό ένατο και εξηκοστή των αιτούντων, δεύτερο, έκτη, έβδομο και όγδοο των προσθέτως παρεμβαινόντων.

Κατ' ακολουθίαν τα δικόγραφα της αίτησης και πρόσθετης παρέμβασης είναι άκυρα ως προς αυτούς, εφόσον οι δικηγόροι στερούνται πληρεξουσιότητας και πρέπει οι τελευταίοι να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα που προξενήθηκαν από την παράσταση τους, όπως
ορίζονται στο διατακτικό.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 57 εδ. α Α.Κ., όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Με τη διάταξη αυτή προστατεύεται το δικαίωμα της προσωπικότητας, ως πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Τέτοια προστατευμένα αγαθά είναι μεταξύ άλλων: α) τα σωματικά αγαθά (ζωή, υγεία, σωματική ακεραιότητα), β) τα ψυχικά αγαθά (ψυχική υγεία, συναισθηματικός κόσμος), γ) η τιμή κάθε ανθρώπου που αντικατοπτρίζεται στην αντίληψη που έχουν οι άλλοι γι αυτόν, δ) η ελευθερία προς ανάπτυξη της προσωπικότητας, ε) η σφαίρα του απορρήτου, στ) το άσυλο της κατοικίας (βλ. Γ. Μπαλή Γεν. Αρχές εκδ. Η παρ. 12, Εφ.ΑΘ. 12154/19990 Δ/νη 32, 1673, Π.Πρ.ΑΘ. 1322/1997 ΝοΒ 2000, 285, Μ.Πρ.Α. 4351/2004 ΝοΒ 2004, 1767).

Από το δικαίωμα αυτό απορρέει και το δικαίωμα χρήσης των αναφερομένων ενδεικτικά στα άρθρα 966 και 967 Α.Κ. κοινών σε όλους και κοινοχρήστων πραγμάτων, όπως είναι ο ατμοσφαιρικός αέρας, η θάλασσα, τα γλυκά νερά κ.α. που εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια του περιβάλλοντος (γήινου, υδάτινου και αέρινου). Το δικαίωμα χρήσης των εν λόγω πραγμάτων αποτελεί ιδιωτικού δικαίου έκφανση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στο περιβάλλον (άρθρο 24 Συντ.), όπως τούτο έμμεσα τριτενεργεί στις ιδιωτικές έννομες σχέσεις μέσω των διατάξεων των άρθρων 57 και 966 επ. Α.Κ. ( βλ. Μ.Πρ.Α. 4351/2004 ο.π. και τις εκεί παραπομπές σε Ηλιοπούλου-Στράγκα, Η "τριτενέργεια" των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του Συντάγματος του 1975, 1990 σ. 65, Καστράνη, Η θεωρία της τριτενέργειας των δικαιωμάτων του ανθρώπου ΤοΣ 1978, 237, Κασιμάτη, Το ζήτημα της "τριτενέργειας" των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ΤοΣ 1981 1 επ., Καράκωστα, Ένδικα μέσα προστασίας των περιβαλλοντικών αγαθών, ΕΔΔΔ 1990, 178, Δεληγιάννη. Η προστασία της προσωπικότητας κατά τον Α.Κ. από την άποψη των συνταγματικών ρυθμίσεων, Δ/νη 38, 389).

Η προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας μέσω των ανωτέρω διατάξεων του Α.Κ. απαιτεί την συνδρομή των εξής προϋποθέσεων: α) προσβολή του δικαιώματος χρήσης, που συνίσταται στη διατάραξη από τρίτους κάποιου περιβαλλοντικού στοιχείου, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αλλοιώνεται ή να καταργείται η κοινή ωφέλεια που πηγάζει από τη χρήση του συγκεκριμένου πράγματος, ή να προσβάλλεται η υγεία (σωματική ή και ψυχική) του προσώπου και β) παράνομος χαρακτήρας της προσβολής, δηλαδή ύπαρξη συμπεριφοράς που προσβάλλει την κοινή χρήση ή την κοινή ωφέλεια κοινού σε όλους ή κοινόχρηστου πράγματος ή τη σωματική ή και την ψυχική υγεία του ατόμου. Η προστασία του δικαιώματος αυτού, όταν συντρέχουν οι ως άνω προϋποθέσεις, επιτυγχάνεται με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, εφόσον υπάρχει κατεπείγουσα περίπτωση ή επικείμενοι κίνδυνος, στοιχεία που θεωρούνται ότι υφίστανται διαρκώς στήνει στηνπερίπτωση παρεμπόδισης της χρήσης κοινόχρηστου πράγματος γιατί η αντίστοιχη ανάγκη χρήσης του είναι διαρκής, απρόβλεπτη και πολυπρόσωπη (βλ. Μ.Πρ.Πατρ. 3421/2000 ΠερβΔικ. 1/2001 σελ. 88). Η αξίωση που απορρέει από την προσβολή του εν λόγω δικαιώματος συνίσταται -εκτός των άλλων- στην άρση της τελευταίας και την παράλειψη της στο μέλλον, εφόσον υπάρχει βάσιμη απειλή επικείμενης προσβολής (προληπτική αξίωση για παράλειψη) με την επιβολή οποιουδήποτε από τις περιστάσεις πρόσφορου ασφαλιστικού μέτρου για την εξασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος χρήσης του κοινόχρηστου πράγματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης που δημιουργήθηκε από την αυθαίρετη χρήση του. Για την άσκηση των παραπάνω αξιώσεων νομιμοποιείται ο χρήστης του συγκεκριμένου πράγματος ή το πρόσωπο που υπέστη την προσβολή, ο οποίος στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να βρίσκεται σε κάποια τοπική σχέση με το αντίστοιχο περιβαλλοντικό αγαθό. Περαιτέρω στο πλαίσιο διεύρυνσης του έννομου συμφέροντος στη σημερινή εποχή, που έχει αναπτυχθεί έντονη δραστηριότητα από μέρους των νομικών προσώπων, έχει επικρατήσει και στη νομολογία η άποψη ότι το δικαίωμα προστασίας του περιβάλλοντος με αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο παροχής έννομης προστασίας πρέπει να αναγνωριστεί όχι μόνο στα φυσικά αλλά και τα νομικά πρόσωπα ή άλλους συλλογικούς φορείς, όταν αυτοί ενεργούν ως εκπρόσωποι των ατομικών δικαιωμάτων των μελών τους (βλ.Γεωργιάδη- Σταθόπουλου Α.Κ., αρθρ. 57 αριθμ. 1, 11, 17, 22, 28, αρθρ. 967 αρ. 54, αρθρ. 968 αρ. 54, 55, Καράκωστα, Η προστασία των περιβαλλοντικών αγαθών κ.λ.π. ΝοΒ 41, 45 επ. Τζίφρα, Ασφαλιστικά Μέτρα, εκδ. 1985, 294, Εφ. Αθ. 1711/1999 Αρμ. 35, 484, Εφ.ΑΘ. 6805/1987 Δ/νη 31, 1458).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση, η οποία δεν ερευνάται ως προς τον τριακοστό έκτο των αιτούντων, αφού με δήλωση του μέσω του πληρεξουσίου του δικηγόρου πριν από την συζήτηση επί της υποθέσεως παραιτήθηκε από το δικόγραφο της αιτήσεως (άρθρα 294, 297 Κ.ΠολΔ.), ως προς τον οποίο η αγωγή θεωρείται μη ασκηθείσα
(άρθρο 295 Κ.Πολ.Δ.), οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η δευτέρα των εναγομένων, πρώην ".. .. .. ..", στη συνέχεια ".. .. .. .. .." και ήδη ".. .. .. .. .." έχει εγκαταστήσει και θέσει σε  λειτουργία από το έτος 1994 στο δώμα της τετραώροφης οικοδομής που βρίσκεται στη συμβολή της . .. .. .. .. .. με τις οδούς .. .. .. . της πόλεως του Ηρακλείου, τη χρήση του δώματος της οποίας παρεχώρησε ο πρώτος των καθ' ων με σύμβαση μισθώσεως στην δευτέρα τούτων, παράνομα, κατά τα αναλυτικά αναφερόμενα στο δικόγραφο της αίτησης, σταθμό βάσης (κεραία) κινητής τηλεφωνίας, για την εξυπηρέτηση των συνδρομητών κινητής τηλεφωνίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τις δικές τους κατοικίες αλλά και τα σχολεία (δημοτικό και νηπιαγωγείο) της περιοχής. Ότιαπό τη λειτουργία της κεραίας εκπέμπεται ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, εξαιτίας της οποίας υπάρχει κίνδυνος ρύπανσης του περιβάλλοντος και ανεπανόρθωτης βλάβης της υγείας των ιδίων και των μελών των οικογενειών τους, των οποίων οι κατοικίες βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από το τοπικό σημείο εγκατάστασης και λειτουργίας της κεραίας, καθώς και των τέκνων των μελών του εξηκοστού πρώτου των αιτούντων, συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 16ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου, τα οποία καθημερινά παρακολουθούν μαθήματα στο άνω σχολείο, συνεπεία δε της προσβολής των ως άνω αγαθών που είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με την προσωπικότητα τους προσβάλλεται και τελευταία. Με βάση τα παραπάνω, επικαλούμενοι επείγουσα περίπτωση και επικείμενο κίνδυνο, να ζητούν να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση και ειδικότερα να απαγορευθεί προσωρινά η λειτουργία του ήδη εγκατεστημένου σταθμού βάσεως κινητής τηλεφωνίας της δευτέρας των καθ' ων με την απειλή χρηματικής ποινής ύψους 15.000 ευρώ για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί. Με αυτό το περιεχόμενο η αίτηση αρμόδια φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 23 παρ. 2, 25 παρ. 2, 683 και 686 επ. Κ.πολ.Δ.), απορριπτόμενου του ισχυρισμού της δευτέρας των καθ' ων περί ελλείψεως δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ενόψει ότι ζητείται η λήψη ασφαλιστικών μέτρων και όχι η ακύρωση ατομικής διοικητικής πράξης. Είναι δε αρκούντως ορισμένη, περιέχουσα όλα τα κατά νόμο αναγκαία στοιχεία, δηλαδή εκείνα που προσδιορίζουν το ασφαλιστέο δικαίωμα των αιτούντων για την προστασία του οποίου ζητείται η λήψη ασφαλιστικών μέτρων (άρθρο 57 Α.Κ.) και την έννοια της επείγουσας περίπτωσης και του επικείμενου κινδύνου, λόγω των επιβλαβών επιδράσεων που έχει ή μπορεί να έχει η λειτουργία του επίδικου σταθμού βάσης στην υγεία τους ως περιοίκων, που διαμένουν ή μαθητεύουν πλησίον της,
απορριπτόμενου του περί αοριστίας ισχυρισμού της δευτέρας των καθ' ων ως αβάσιμου.

Κατά το μέρος όμως που η αίτηση στρέφεται εναντίον του πρώτου των καθ' ων, ιδιοκτήτη του ακινήτου που έχει μισθωθεί από την δευτέρα των καθ' ων εταιρεία τηλεπικοινωνιών, για την εγκατάσταση της επίμαχης κεραίας (σταθμού βάσης) πρέπει να απορριφθεί ως παθητικά ανομιμοποίητη, αφού οι αιτούντες δεν νομιμοποιούνται να στραφούν κατ' αυτού με μόνη την ιδιότητα του ως εκμισθωτή του εν λόγω ακινήτου, για την προσωρινή απαγόρευση της λειτουργίας της ένδικης κεραίας, αλλά μόνο κατά της εταιρείας που εγκατέστησε και λειτουργεί αυτήν. Τα δικαστικά έξοδα του καθ' ου η αίτηση βαρύνουν τους αιτούντες, λόγω της ήττας τους (άρθρο 176 Κ.Πολ.Δ.), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Ως προς την δευτέρα των καθ' ων η αίτηση είναι νόμιμη σύμφωνα με όσα στη μείζονα σκέψη αναφέρονται, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 2 παρ.1, 5 παρ. 1, 24 Συντ., 57 68 Α.Κ., 731, 732 και 947 Κ.Πολ.Δ., χωρίς παράλληλα το αιτούμενο ασφαλιστικό μέτρο να προσκρούει στον απαγορευτικό κανόνα του άρθρου 692 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., εφόσον από τη διάταξη του αιτούμενου ασφαλιστικού μέτρου που ρυθμίζει το θέμα, δεν δημιουργούνται αμετάκλητες καταστάσεις, που οδηγούν στην πλήρη ικανοποίηση του δικαιώματος, του οποίου ήδη διώκεται η εξασφάλιση, απορριπτόμενης για το λόγο αυτό της σχετικής ένστασης της δευτέρας των καθ' ων. Εξάλλου και η ένσταση της ίδιας καθ' ης για έλλειψη κατεπείγοντος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, το στοιχείο αυτό θεωρείται ότι υφίσταται διαρκώς στην περίπτωση παρεμπόδισης της χρήσης των δικαιωμάτων που απαρτίζουν την προσωπικότητα του ατόμου (Μ.Πρ.Πατρ. 3421/2000 Περ.Δικ. 1/ 2001, 88), ιδία δε στην περίπτωση σοβαρής προσβολής της υγείας του. Συνεπώς η αίτηση πρέπει κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη να εξετασθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Με την άνω αίτηση πρέπει να συνεκδικαστεί κατ' άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ. και η ασκηθείσα από τους .. .. .. .. .. .. .., προφορικά αλλά και με το έγγραφο σημείωμα τους που κατατέθηκε νόμιμα, πρόσθετη υπέρ της πρώτης αιτούσας παρέμβαση, που ασκήθηκε νομότυπα και φέρεται αρμόδια και παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (αρθρ.81 και 246 Κ.Πολ.Δ.) κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία οι προσθέτως παρεμβαίνοντες ζητούν να γίνει δεκτή η αίτηση, επικαλούμενοι ότι έχουν έννομο συμφέρον, καθόσον είναι κάτοικοι και ιδιοκτήτες οριζόντιων ιδιοκτησιών, που γειτνιάζουν με τον άνω σταθμό βάσης κινητής τηλεφωνίας και προκαλούνται σε αυτούς ανεπανόρθωτες βλάβες της υγείας τους από τις εκ της λειτουργίας του προκαλούμενες δυσμενείς παρενέργειες. Η παρέμβαση αυτή είναι νόμιμη στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 80 Κ.Πολ.Δικ. και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο, την υπ' αριθμ. 11138/22-5-2008 ένορκη βεβαίωση του συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ιωάννη Μαναβάκη, που προσκομίζουν οι αιτούντες, η οποία λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων έστω και αν λήφθηκε χωρίς προηγούμενη κλήτευση των αντιδίκων, τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν, όσα οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά κατά τη συζήτηση αλλά και εγγράφως με τα υποβληθέντα σημειώματα τους και όλη εν γένει τη διαδικασία, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα: Η Εταιρεία τηλεπικοινωνιών με την επωνυμία ".. .. .. .. ..", η οποία μετονομάστηκε σε ".. .. .. .. .." με την υπ' αριθμ. 31/12-10-2004 απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της που καταχωρήθηκε νόμιμα στα Μητρώα Ανωνύμων εταιρειών της Νομαρχίας Αθηνών και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 13326/3-11-2004 ΦΕΚ τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε." και στη συνέχεια ".. .. .. .. .." με την υπ' αριθμ. Ε.Μ-9836/07 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών, όπως αυτή καταχωρήθηκε νόμιμα στα Μητρώα Ανωνύμων εταιρειών της Νομαρχίας Αθηνών και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 3815/1-6-
2007 ΦΕΚ τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.", η οποία δραστηριοποιείται στο τομέα παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας, στο πλαίσιο ανάπτυξης της δραστηριότητας της εγκατέστησε και έθεσε σε λειτουργία από το έτος 1994 ένα σταθμό βάσης κινητής τηλεφωνίας στο δώμα της τετραώροφης οικοδομής που βρίσκεται επί της συμβολής της Λεωφόρου Δημοκρατίας με τις οδούς .. .. .. .. .. .. της πόλεως του Ηρακλείου, χώρο τον οποίο μίσθωσε από τον ιδιοκτήτη του .. .. .. .. ... Η καθ' ης για την εγκατάσταση και λειτουργία του δικού της συστήματος έλαβε την με αριθμ. πρωτ. 7768 από 22-7-1994 άδεια εγκατάστασης συστήματος ραδιοεπικοινωνίας GSM από τo Υπουργείο Μεταφορών, αρμοδιότητα όμως που με το ν. 2867/2000 μεταφέρθηκε στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, την με αριθμ. Δ3/δ/22564/2786 από 23-5-1994 άδεια από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και τέλος έλαβε την 59(F7/3097/8-9-1994, έγκριση εγκατάστασης δομικών κατασκευών από την αρμόδια πολεοδομία. Σήμερα για την εγκατάσταση κεραιών κινητής τηλεφωνίας ισχύει ο Ν. 3431/2006, σύμφωνα με την παρ. 13 του άρθρου 31 του οποίου για την τοποθέτηση εγκαταστάσεων κεραιών και συναφών κατασκευών απαιτείται έγκριση που χορηγείται από την αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία ύστερα από έλεγχο των δικαιολογητικών που καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Ακόμη κατά την παρ. 17 του ίδιου άρθρου απαιτείται περιβαλλοντική αδειοδότηση που προηγείται της χορήγησης άδειας εγκατάστασης από την ΕΕΤΤ, η δε περιβαλλοντική μελέτη κατατίθεται από τον κάτοχο του σταθμού (ή τον εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο του) στην οικεία Γενική Γραμματεία Περιφέρειας και η τελευταία αποφαίνεται μετά τη σύμφωνη γνώμη της ΕΕΑΕ. Στην προκειμένη περίπτωση η καθ' ης έλαβε την υπ' αριθμ. Μ.1/411/408 από 30-3-2004 σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενεργείας η οποία πιστοποιεί σύμφωνα με την κατατεθειμένη μελέτη ραδιοεκπομπών ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο υπέρβασης των ορίων ασφαλούς έκθεσης από τον επίδικο σταθμό. Στη συνέχεια η καθ' ης υπό την ισχύ του νέου νόμου 3431/2006 έλαβε την με αριθμό Μ.ι,/411/1486 της 22-4-2008 θετική γνωμάτευση της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, σύμφωνα με την οποία δεν υφίσταται ενδεχόμενο έκθεσης του γενικού πληθυσμού σε επίπεδα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας άνω των ορίων ασφαλούς έκθεσης, όπως αυτά καθορίζονται στην κείμενη νομοθεσία, από τον ένδικο σταθμό. Κατά το υπ' αριθμ. πρωτ. 975/1274-1279 έγγραφο της Διεύθυνσης Προστασίας και Ανάδειξης Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηρακλείου ο ένδικος σταθμός βάσης της καθ' ης στον άνω χώρο έχει τοποθετηθεί αυθαίρετα και μέχρι την 5-4-2005 αλλά όπως πιθανολογήθηκε και μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί φάκελος για την έγκριση περιβαλλοντικών όρων κεραίας στη θέση αυτή.

Στην προκειμένη δηλαδή περίπτωση η καθ' ης λειτουργεί στον άνω χώρο τον επίδικο σταθμό βάσης χωρίς να έχει προβεί στις απαιτούμενες" κατά τις διατάξεις του άνω νόμου ενέργειες ώστε να διαπιστωθεί αν εκπληρώνει ή όχι τις νόμιμες προϋποθέσεις για να λάβει την έγκριση της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας, την πολεοδομική αδειοδότηση της οικείας Γενικής Γραμματείας Περιφέρειας και τη συνακόλουθη άδεια εγκατάστασης κεραίας της ΕΕΤΤ και ως εκ τούτου δεν είναι νόμιμα εγκαταστημένος. Περαιτέρω πιθανολογήθηκε ότι ο επίδικος σταθμός βάσης αποτελείται από εννέα (9) κεραίες οι οποίες βρίσκονται σε μεταλλικό πυλώνα ύψους δεκατριών μέτρων, τοποθετημένος στο δώμα του άνω τετραώροφου κτιρίου. Αποτελεί τη μεγαλύτερη εγκατάσταση σταθμού βάσης σε όλη την πόλη του Ηρακλείου, βρίσκεται δε σε ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη και με σοβαρή εμπορική κίνηση περιοχή της πόλεως του Ηρακλείου, απέχουσα ελάχιστη απόσταση από το κέντρο του. Σε απόσταση από 35 έως 130 μέτρα περίπου από την κεραία και δη επί των οδών .. .. .. .. .., βρίσκονται πολυκατοικίες και οικοδομές επί των οποίων κατοικούν οι αιτούντες και κυρίως παρεμβαίνοντες , με τις οικογένειες τους. Επίσης σε απόσταση 140 μέτρων επί της Λεωφόρου .. .. .. .. .. βρίσκεται το 11° νηπιαγωγείο Ηρακλείου, όπου φοιτούν 34 μαθητές ηλικίας 4 έως 5 ετών και σε απόσταση 150 μέτρων επί της οδού .. .. .. .. .. βρίσκεται το 16° Δημοτικό Σχολείο όπου φοιτούν 183 παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών. Η εγκατάσταση του ένδικου σταθμού βάσης έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη ανησυχία στους αιτούντες αλλά και στους λοιπούς περιοίκους, ιδιαίτερα δε στους γονείς και τους δικασκάλους των μαθητών, καθώς και στους τελευταίους, η ανησυχία των οποίων εστιάζεται στην υποψία και τον φόβο για τις επιβλαβείς συνέπειες που ενδεχομένως να έχει στην υγεία τους η καθημερινή συνεχή έκθεση τους στην ακτινοβολία που προέρχεται από ταηλεκτρομαγνητικά σήματα που εκπέμπονται από την συνεχή ακτινοβολία του ένδικου σταθμού κεραίας, ενώ πολλοί παραπονούνται κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα για αδιαθεσίες και έντονες κεφαλαλγίες. Οι μελέτες και οι επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι αναμφίβολα επιβλαβής για τον ανθρώπινο οργανισμό και πολλές από αυτές καταλήγουν στο επιπλέον συμπέρασμα ότι οι κεραίες θα πρέπει να τοποθετούνται όσο το δυνατό πιο μακριά από κατοικημένες περιοχές, ώστε να αποφεύγεται η συνεχής έκθεση στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ευπαθών ατόμων, όπως γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης και μικρά παιδιά και, πάντως, σε μεγάλη απόσταση από τα σχολεία.

Εξάλλου κατά την υπ' αριθμ. Υ2/3328/13-10-1997 εγκύκλιο τουΥπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, οι εγκαταστάσεις σταθμώνβάσεως κινητής τηλεφωνίας πρέπει να βρίσκονται μακριά απόσχολεία, παιδικούς σταθμούς, νοσοκομεία κ.λ.π. και, σε κάθε περίπτωση σε απόσταση όχι μικρότερη των 58-100 μέτρων από κατοικημένες περιοχές, ενώ κατά την υπ' αριθμ.74361/Β/5521/12/10/99 εγκύκλιο του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, συνιστάται κατά την επιλογή χώρων εγκατάστασης των κεραιών κινητής τηλεφωνίας να αποφεύγονται οι πυκνοκατοικημένες περιοχές. Οριστικά συμπεράσματα για τα μέτρα προφύλαξης δεν έχουν ακόμη εξαχθεί. Για το λόγο αυτό παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ως προς την αντιμετώπιση του ζητήματος της εγκατάστασης των σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας σε κατοικημένες περιοχές. Ανάλογη είναι και η διακύμανση της νομολογίας των Δικαστηρίων. Οι διαφορετικές απόψεις και γνωματεύσεις έγκριτων επιστημόνων και οργανισμών που επικαλούνται οι διάδικοι και το γεγονός ότι η επιστήμη δεν έχει ακόμη καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα σχετικά με τηνεπικινδυνότητα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας για την υγεία, δικαιολογεί μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα ως προς την εγκατάσταση σταθμών πλησίον κατοικιών και ιδιαίτερα χώρων όπου συχνάζουν οι περισσότερο ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, αφού έτσι πιθανολογείται ότι η έκθεση των ατόμων αυτών στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία θα θέσει σε κίνδυνο την υγεία τους. Η ως άνω επιστημονική αβεβαιότητα δημιουργεί τεκμήριο υπέρ της υγείας και του περιβάλλοντος με βάση την αρχή της προφύλαξης που συνιστά γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου, έχει θεσπιστεί με το άρθρο 174 παρ. 2 της ΣυνθΕΚ και θεωρείται δεσμευτικός κανόνας από το ΔΕΚ (βλ. Εφ.Πατρ. 182/2001 Περ.Δικ.2001, 249, Μ.Πρ.ΑΘ. 7901/2007, 6668/2006, 3092/2006, 739/2006 αδημ. 4531/2004 ο.π.). Σύμφωνα με την εν λόγω αρχή, πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση του σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης βλάβης στη σωματική και ψυχική υγεία των αιτούντων-προσθέτως παρεμβαινόντων, κατοίκων της περιοχής όπου βρίσκεται η εγκατάσταση, καθώς και το περιβάλλον, ακόμη και αν δεν μπορεί να αποδειχθεί πλήρως η αιτιώδης σχέση μεταξύ της επίμαχης εγκατάστασης και των επιβλαβών συνεπειών από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία του σταθμού βάσης.

Με βάση τα παραπάνω, την έλλειψη άδειας εγκατάστασης του επίδικου σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της προφύλαξης λόγω της έλλειψης αυτής αλλά και της επί του θέματοςεπιστημονικής αβεβαιότητας, όπως προεκτέθηκε πιθανολογείται ότι από την κατά τα ανωτέρω εκπεμπόμενη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία υπάρχει επικείμενος κίνδυνος ρύπανσης του περιβάλλοντος και συνακόλουθης βλάβης της υγείας των αιτούντων, προσθέτως παρεμβαινόντων φυσικών προσώπων, αλλά και των λοιπών περιοίκων και ιδίως των νηπίων και παιδιών που φοιτούν στα παρακείμενα σχολεία καθώς και επείγουσα περίπτωση, αφού η προσβολή της υγείας τους είναι διαρκής και η ανάγκη προστασίας της επιτακτική. Ως προς τις επικαλούμενες από την καθ' ης εκθέσεις μετρήσεως των επιπέδων της εκπεμπόμενης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στο περιβάλλον από τον επίδικο βαθμό βάσης κινητής τηλεφωνίας, σύμφωνα με τις οποίες οι πεδιακές τιμές που μετρήθηκαν στα διάφορα σημεία είναι κατά πολύ μικρότερες από τα όρια ασφαλούς έκθεσης του κοινού, όπως ισχύουν και έχουν καθοριστεί με το άρθρο 31 παρ.9 και 10 του ν. 3431/2006 και τα άρθρα 2-4 της με αριθμ. 53571/3839/6-9-2000) ΚΥΑ των Υπουργών Ανάπτυξης, ΠΕΧΩΔΕ, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Μεταφορών και Επικοινωνιών, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν αρκεί για να πιθανολογηθεί η έλλειψη επικείμενου κινδύνου βλάβης της υγείας των αιτούντων, αφού σε κάθε περίπτωση δεν υφίσταται περιβαλλοντική αδειοδότηση και συνακόλουθα άδεια εγκατάστασης. Συνεπώς εφόσον με βάση τα παραπάνω πιθανολογείται κίνδυνος βλάβης της υγείας των αιτούντων-προσθέτως παρεμβαινόντων και των μαθητών, τέκνων των μελών του αιτούντος συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, ως περιοίκων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή ως προς την δεύτερη των καθ' ων, ως προς την οποία κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη, ως βάσιμη και κατ' ουσία και να απαγορευθεί προσωρινά η λειτουργία της ένδικης κεραίας κινητής τηλεφωνίας σταθμού που η καθ' ης η αίτηση έχει εγκαταστήσει επί του δώματος της τετραώροφης οικοδομής που βρίσκεται επί της συμβολής της .. .. .. .. .. ....με τις οδούς .. .. .. .. .. της πόλεως του Ηρακλείου, με απειλή εναντίον της χρηματικής ποινής 3.000 ευρώ για κάθε παράβαση των διατάξεων της παρούσας. Τα δικαστικά έξοδα των αιτούντων βαρύνουν την δευτέρα των καθ' ων η αίτηση λόγω της ήττας της (άρθρο 176 Κ.Πολ.Δ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει με παρόντες τους διαδίκους την αίτηση και την ασκηθείσα υπέρ των αιτούντων πρόσθετη παρέμβαση.

Κηρύσσει άκυρα τα δικόγραφα της αίτησης και πρόσθετης παρέμβασης ως προς τους έκτη, έβδομη, δέκατο ένατο, εικοστό τρίτο, εικοστό τέταρτο, εικοστό έβδομο, τριακοστή πρώτη τεσσαρακοστό, τεσσαρακοστή δεύτερη, τεσσαρακοστό πέμπτο πεντηκοστή τέταρτη, πεντηκοστό ένατο και εξηκοστή των αιτούντων, δεύτερο, έκτη, έβδομο και όγδοο των προσθέτως παρεμβαινόντων.

Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα των καθ' ων σε βάρος των δικηγόρων των αιτούντων και προσθέτως παρεμβαινόντων, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των εκατό πενήντα (150) ευρώ.

Θεωρεί την αίτηση ως μη ασκηθείσα για τον τριακοστό έκτο των αιτούντων.
Απορρίπτει την αίτηση των λοιπών αιτούντων ως προς τον πρώτο των καθ' ων.
Επιβάλλει σε βάρος των αιτούντων τα δικαστικά έξοδα του πρώτου των καθ' ων το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των εκατό πενήντα (150) ευρώ.

Δέχεται εν μέρει την αίτηση των λοιπών αιτούντων ως προς την δευτέρα των καθ' ων.

Απαγορεύει προσωρινά στην δευτέρα των καθ' ων η αίτηση τη λειτουργία του σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας που έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί επί του δώματος της τετραώροφης οικοδομής που βρίσκεται επί της συμβολής της .. .. .. .. .. .. .. με τις οδούς .. .. .. .. της πόλεως του .. .. ..

Απειλεί σε βάρος της δευτέρας των καθ' ων χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ
για κάθε παράβαση της παραπάνω διάταξης.

Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα των αιτούντων σε βάρος της δευτέρας των καθ' ων το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο Ηράκλειο, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 23 Ιουνίου 2008, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων με την σύμπραξη για την δημοσίευση και μόνο της
Γραμματέως Ρωξάνη Καπετάνου.

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed