Το καλάθι των 28 δις ευρώ προς τις Ελληνικές Τράπεζες
| 21 Νοέμβριος 2008
Η τράπεζα είναι ένα κατάστημα, που έχει δύο κύριες κατηγορίες προϊόντων και ειδικότερα, αφενός την πώληση χρήματος και αφετέρου - δευτερεύοντως - την παροχή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
Η αποτυχία εξεύρεσης «χρήματος» προς «μεταπώληση» οδηγεί αναγκαστικά στη δραστική μείωση του πρώτου βασικού σκέλους των εργασιών της με όλες τις δυσμενείς συνέπειες που τούτο επιφέρει.
Τα δάνεια και οι ομολογιακές εκδόσεις που θα πρέπει να ανανεώσουν οι Ελληνικές τράπεζες τα επόμενα δύο χρόνια (2009 και 2010) υπολογίζουμε ότι είναι της τάξης των 24δις ευρώ, ποσό ανάλογο της ρευστότητας που θα δημιουργήσει το πακέτο στήριξης της κυβέρνησης. Πιστεύουμε ότι, μετά το «παζάρι» μεταξύ Κυβέρνησης και τραπεζών, αναφορικά με τους όρους παροχής της ρευστότητας, οι τράπεζες τελικά θα ενταχθούν στο σχέδιο στήριξης, αφού η ρευστότητα είναι πάντα ευπρόσδεκτη από μια τράπεζα.
Μπορεί, ίσως σήμερα οι Ελληνικές τράπεζες να μην έχουν άμεσο πρόβλημα ρευστότητας, γεγονός που τους παρέχει και την άνεση για διαπραγμάτευση των όρων παροχής της ρευστότητας των 28 δις ευρώ από το Ελληνικό Κράτος, αλλά σε βάθος χρόνου, λόγω της παγκόσμιας πιστοληπτικής κρίσης, ίσως να φτάσουν στο σημείο, όπου δεν θα μπορούν να βρουν «αρκετό χρήμα» για τη συνέχιση των εργασιών τους.
Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι και οι τέσσερις μεγάλες Ελληνικές τράπεζες (Εθνική, Eurobank, Alfa, Πειραιώς ) έχουν επεκταθεί και σε πλήθος χωρών της «Νέας Ευρώπης» (Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία κ.τ.λ.) αλλά και της Τουρκίας, όπου οι ρυθμοί ανάπτυξης των χορηγήσεων είναι μεγαλύτεροι από αυτούς στην Ελλάδα. Όταν ( ότε και αν ) τα Κράτη αυτά φτάσουν σε επίπεδο ανάπτυξης το μέσο Ευρωπαϊκό όρο, σίγουρα θα δούμε την κερδοφορία των τραπεζών από της χώρες αυτές να ξεπεράσει την κερδοφορία τους που προέρχεται από την Ελλάδα. Από την άλλη όμως, η επέκταση αυτή, τις κάνει πιο ευάλωτες στην παγκόσμια πιστοληπτική κρίση, καθώς θα πρέπει να βρουν αρκετό χρήμα για να υποστηρίξουν την ανάπτυξη αυτή.
Η ύφεση σίγουρα δεν λειτουργεί με το μέρος των Ελληνικών τραπεζών, ενώ τα ορατά πλέον οικονομικά προβλήματα των χωρών αυτών, δημιουργούν πολλά ερωτηματικά αναφορικά με το ρίσκο που πήραν οι Ελληνικές τράπεζες για την επέκτασή τους στις εν λόγω χώρες.
Το ευτύχημα για τις Ελληνικές τράπεζες, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τις ανακοινώσεις τους και με εξαίρεση το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, είναι ότι οι Έλληνες τραπεζίτες δεν τοποθέτησαν παρά ελάχιστα (μη άξια λόγου) ποσά στα αμερικανικά στεγαστικά ομόλογα. Άλλωστε, η επέκταση των εργασιών τους δεν τους παρείχε την δυνατότητα να έχουν πολλά κεφάλαια διαθέσιμα προς επένδυση σε ομόλογα, αλλά η ρευστότητα τους οδηγήθηκε προς ανάπτυξη των κύριων τραπεζικών εργασιών. Αυτός είναι και ο λόγος ότι σήμερα τουλάχιστον, οι εύρωστες και κερδοφόρες τράπεζες δεν έχουν άμεσο πρόβλημα ρευστότητας.
Η παρούσα «Οικονομική Κρίση» θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί «Τραπεζική Κρίση» και αυτός είναι ο λόγος βάσει του οποίου η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε σε παροχή Πίστης προς τα δάνεια που συνάπτουν τα τραπεζικά της ιδρύματα, αλλά και η παροχή άμεσης ρευστότητας προς αυτά.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, με το πακέτο των 28δις ευρώ προς τις τράπεζες, απλά εναρμονίζεται προς τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την στήριξη του τραπεζικού συστήματος. Βέβαια οι Ελληνικές τράπεζες, κατά κανόνα, έκαναν σώφρονα διαχείριση των κεφαλαίων τους, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τις λοιπές Ευρωπαϊκές τράπεζες για την αντιμετώπιση της επικείμενης χρηματοοικονομικής κρίσης, αλλά σίγουρα δεν είναι δυνατόν να μην υποστούν τις συνέπειές της.
Πριν από λίγες μέρες η τράπεζα Εurobank ολοκλήρωσε την έκτη τιτλοποίηση στεγαστικών δανείων ύψους 1,815 δισ. ευρώ με κατάταξη Αaa για το κομμάτι ύψους 1,561εκ. ευρώ λήξης 2052, ενώ δεν υπήρξε κατάταξη για το κομμάτι ύψους 254,1εκ. ευρώ. Επίσης, η τράπεζα Αττικής, μόλις ολοκλήρωσε την πρώτη τιτλοποίηση στεγαστικών δανείων της, ύψους 388εκ. ευρώ, με την έκδοση ομολόγων, ύψους 353εκ. ευρώ και μάλιστα με την υψηλότερη δυνατή πιστοληπτική διαβάθμιση ΑΑΑ για το 88% του χαρτοφυλακίου ομολόγων, δηλαδή για τα 310,64εκ. ευρώ.
Με απλά λόγια, οι ανωτέρω δυο τράπεζες, πούλησαν προ ημερών τα στεγαστικά δάνεια που χορήγησαν στους καταναλωτές και πήραν χρήματα για να συνεχίσουν να χορηγούν και άλλα δάνεια. Οι δύο αυτές τιτλοποιήσεις στεγαστικών δανείων μας δείχνουν την ικανότητα των Ελληνικών τραπεζών να αντλούν χρήματα με σκοπό την περαιτέρω συνέχιση των εργασιών τους και μάλιστα τούτο έγινε σε μια περίοδο που η αγορά στεγαστικών ομολόγων βρίσκεται στο ναδίρ της, μετά την κατάρρευση των Αμερικανικών στεγαστικών ομολόγων.
Οι μεγάλοι διαχειριστές κεφαλαίου ανά τον κόσμο, μετά και από τις τεράστιες απώλειες που είχαν από τα Αμερικάνικα στεγαστικά ομόλογα και την χρεοκοπία 18 μέχρι σήμερα τραπεζών στην Αμερική, αναρωτιούνται μήπως, τοποθετώντας χρήματα σε τραπεζικά ιδρύματα της Ευρώπης, προβούν και αυτά σε χρεοκοπία, καθώς πολλά, όχι μόνο έχουν τοποθετήσει και απολέσει τεράστια ποσά στα ανωτέρω ομόλογα, αλλά και δεν παρέχουν ακριβείς πληροφορίες για το ακριβές ύψος των κεφαλαίων αυτών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα o Ελβετικός τραπεζικός κολοσσός UBS, όπου μετά την ενίσχυση του πέρσι με 5δις από ασιατικά κεφάλαια, χρειάστηκε να στηριχθεί στην ενίσχυση που του παρείχε το Ελβετικό Κράτος για να υπερκεράσει τις τεράστιες απώλειες που είχε από τα αμερικανικά στεγαστικά ομόλογα, ενώ ακόμη και σήμερα δεν έχει παράσχει πληροφορίες για το ακριβές ύψος των «εξανεμισθέντων» κεφαλαίων του. Αν δεν μπορείς να είσαι απόλυτα ασφαλής τοποθετώντας τα χρήματα σου στην UBS, άραγε σε ποια τράπεζα θα παρέχεις κεφάλαια και θα έχεις ασφάλεια;
Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|